ตูม!!เสียงคำรามดังก้องมาจากท้องฟ้าเหนือบึงเหยา ร่างของโลกิพุ่งตกลงมาราวกับอุกกาบาต ทะลุผ่านยอดเขาลอยฟ้าหลายลูกในชั่วพริบตา ก่อนจะกระแทกลงบนพื้นดินเบื้องล่างโลกิลุกขึ้นยืนท่ามกลางควันหนาทึบ กระอักเลือดออกมาอย่างรุนแรง เลือดสดๆ กระเซ็นเปรอะพื้น“แม้จะมียอร์มุงกันเดอร์เกาะกิน แต่ร่างกายมนุษย์ก็ยังอ่อนแอเกินไป”โลกิยกมือขึ้นเช็ดเลือด แสงสีดำอันน่าสะพรึงกลัวพุ่งออกมาจากร่างของเขา ราวกับกำลังถักทออะไรบางอย่างห้าวินาทีต่อมา ร่างของเขาหายวับไปจากหลุมลึก แล้วปรากฏตัวขึ้นใหม่บนท้องฟ้าเหนือบึงเหยา บาดแผลและคราบเลือดบนร่างหายไปหมดสิ้น ราวกับไม่เคยได้รับบาดเจ็บสาหัสมาก่อนเขาถักทอ ‘กลลวง’ หลอกความเป็นจริงที่กำหนดไว้ ทำให้โลกเชื่อว่าตัวเขาเมื่อไม่กี่วินาทีก่อนหลบพ้นการโจมตีอันน่าสะพรึงกลัวของซีหวังหมู่ได้ ส่งผลให้สภาพปัจจุบันเปลี่ยนแปลงไปด้วย ร่างกายจึงไม่มีร่องรอยบาดแผลหลงเหลืออยู่ร่างของโลกิปรากฏขึ้นข้างกายซีหวังหมู่ราวกับภูตผี ร่างของเขาสั่นไหว และโลกิอีกหกคนที่เหมือนกันทุกกระเบียดนิ้วก้าวออกมาจากร่างของเขาฝ่ามือที่มีเกล็ดงูของโลกิเหล่านี้แยกออก งูดำแห่งกลลวงพุ่งออกมาจากฝ่ามือ กัดเข้าหาร่างของซีหวังหมู่ราวกับสายฟ้า ปิดกั้นเส้นทางหนีทุกทางของเธออย่างสมบูรณ์ เมื่อเห็นโลกิกลับมาอยู่ตรงหน้าโดยไม่ได้รับบาดเจ็บแม้แต่น้อยและยังแบ่งร่างออกเป็นเจ็ดร่าง ซีหวังหมู่ผู้ถือกระจกคุนหลุนหรี่ตาลง พลังวิเศษรอบกาย
