ปั่นป่วนขึ้นมาอีกครั้งเธอยกกระจกคุนหลุนในมือขึ้น ผิวกระจกกวาดมองไปรอบๆ ในทันทีภายใต้ภาพสะท้อนของกระจกคุนหลุน รอบๆ ซีหวังหมู่ว่างเปล่า ทั้งเจ็ดร่างของ เทพแห่งกลลวงนี้ไม่มีร่างใดเป็นร่างจริงเลย“กลเล็กๆ น้อยๆ”ซีหวังหมู่เอ่ยแผ่วเบา มือพลิกกระจกหันตรงมาที่ตัวเองโดยตรงในภาพสะท้อนของกระจกทองเหลือง มีเงาร่างหนึ่งเหมือนงูดำที่แลบลิ้น กำลังแนบติดอยู่ด้านหลังของซีหวังหมู่งูเล็กๆ ตัวหนึ่งได้เลื้อยขึ้นมาถึงลำคอของซีหวังหมู่แล้ว อีกเพียงชั่วขณะก็จะกัดลงมาเมื่อเห็นว่าเงาของตัวเองถูกกระจกคุนหลุนจับได้ โลกิหรี่ตาลงพลังแห่งกาลเวลาพลุ่งพล่านออกมาจากผิวกระจก แรงกดดันอันน่าสะพรึงกลัวโถมทะลักมาจากทุกทิศทาง การเคลื่อนไหวของโลกิพลันชะงักลงราวกับปลาที่อาศัยอยู่ในมหาสมุทรคอนกรีต ร่างกายกำลังจะแข็งค้างไปพร้อมกับพื้นที่โดยรอบซีหวังหมู่ถือกระจกคุนหลุนด้วยมือขวา ยื่นมือซ้ายออกไป ใบหน้าไร้อารมณ์กดลงบนหน้าอกของโลกิที่ถูกกระจกคุนหลุนหยุดนิ่งไว้แผ่วเบาหน้าอกของโลกิยุบลงในทันที ทั้งร่างถูกฝ่ามือนั้นซัดตกลงมาจากท้องฟ้าอีกครั้ง กระแทกลงบนเทือกเขาคุนหลุนนอกบึงเหยาอย่างหนัก พร้อมกับเสียงดังสนั่นของภูเขาที่แตกออก ยังมีเสียงกังวานใสของโลหะกระทบกันดังขึ้นเป็นระลอกโลกินอนหงายอยู่กลางภูเขาที่แตกร้าว รอบตัวเขา ภาพฉายแห่งกาลเวลาถูกทำลายไปมุมหนึ่ง คมกระบี่หลายเล่มแทงทะลุร่างของเขาจากพื้นดิน ตรึงเขาไว้กับเทือกเขาอย่างแน่นหนาโลกิ
