กระอักเลือดสดออกมาอย่างรุนแรงเขาหันศีรษะอย่างแข็งทื่อ มองไปยังคมกระบี่หลายเล่มที่แทงทะลุร่างของตัวเอง ดวงตาปรากฏแววสงสัย“กระบี่? บนภูเขานี้มีกระบี่มาจากไหน?”เขามองไปรอบๆ ภาพฉายแห่งกาลเวลาของเทือกเขาคุนหลุนแตกร้าวไปมุมหนึ่งเพราะการต่อสู้ระหว่างเขากับซีหวังหมู่ เงาของเทือกเขาที่เคยเต็มไปด้วยเสียงนกร้องและดอกไม้บานสะพรั่ง ตอนนี้ได้เผยโฉมหน้าที่แท้จริงออกมาแล้วบนพื้นผิวภูเขาสีเทาขาว ไม่เห็นต้นไม้เขียวชอุ่มและดอกไม้แดงอีกต่อไป หินจำนวนมากเผยออกมา กระบี่โบราณมากมายที่แผ่รังสีเย็นเยียบปักเข้าไปในภูเขา ราวกับไร้ที่สิ้นสุด ปกคลุมทั้งยอดเขา แผ่ขยายไปจนถึงภูเขาสีเขียวอีกลูกที่ถูกห่อหุ้มด้วยภาพฉายของกาลเวลาเงาของนกกระเรียนบินลงมาจากยอดเขาอีกลูกหนึ่ง บินอย่างสง่างามเหนือพื้นผิวภูเขาสีเทาขาว ร่างของมันเหมือนภาพลวงตาทะลุผ่านกระบี่โบราณเล่มแล้วเล่มเล่า ราวกับไม่มีอะไรอยู่นกกระเรียนเป็นของปลอม ภูเขากระบี่นี้… เป็นของจริงโลกิไม่มีเวลาคิดมาก รอบตัวเขาระเบิดออกเป็นแสงสีดำหลายกลุ่ม ในชั่วพริบตาก็ถักทอเป็น ‘กลลวง’ อีกอันหนึ่ง หลังจากหลุดพ้นจากบาดแผลทั้งหมดแล้ว ร่างของเขาก็กลับคืนสู่ท้องฟ้าอีกครั้งเขายืนอยู่ใต้ท้องฟ้าสีคราม มองไปยังภูเขากระบี่นั้นจากระยะไกล แม้ว่าภูเขากระบี่นั้นจะเล็กเหมือนเม็ดทรายในเทือกเขาคุนหลุนอันกว้างใหญ่ แต่ไม่รู้ทำไม หัวใจของโลกิกลับรู้สึกไม่สบายใจขึ้นมา ภายใต้เงาของยอดเขานั้น ซ่อ
