นไว้ซึ่งภูเขาแห่งกระบี่……แล้วในเงาของเทือกเขาอื่นๆ ล่ะ?ในเทือกเขาคุนหลุนมีกระบี่ซ่อนอยู่มากมายเช่นนี้ เทพต้าเซี่ยต้องการทำอะไรกันแน่?โลกิขมวดคิ้วแน่น มองไปยังตำหนักโอสถของบึงเหยาที่อยู่ไกลออกไป สายตาดูเหมือนจะทะลุผ่านพื้นที่ ตกลงบนร่างของซือเสี่ยวหนานที่อยู่ภายในตำหนักโดยตรงหลังจากการปะทะกันสั้นๆ โลกิได้ตระหนักอย่างชัดเจนแล้วว่า ตัวเขาไม่ใช่คู่ต่อสู้ของร่างแยกซีหวังหมู่ที่ถือกระจกคุนหลุนเลย หากปล่อยให้ยืดเยื้อต่อไปเช่นนี้ พลังเทวะในร่างแยกของเขาจะหมดลง ซีหวังหมู่จะฆ่าร่างแยกของเขาในที่สุด แล้วก็จะฆ่าซือเสี่ยวหนาน ด้วยการตบเพียงครั้งเดียวแม้ว่าการสละเหลิ่งเซวียนและซือเสี่ยวหนานจะไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไรสำหรับโลกิ แต่นี่เป็นโอกาสเดียวที่เขาจะได้รับสมบัติลับของเทือกเขาคุนหลุน หากพลาดไป โอกาสที่เขาจะกลายเป็นเทพสูงสุดก็จะยิ่งริบหรี่ลงไปอีกในขณะที่เขากำลังถ่วงเวลาร่างแยกของซีหวังหมู่อยู่นั้น ซือเสี่ยวหนานจำเป็นต้องได้รับสมบัติลับของเทือกเขาคุนหลุนและออกไปจากที่นี่แต่ในตอนนั้นเอง อีกร่างหนึ่งที่บุกเข้ามาในตำหนักโอสถอย่างกะทันหัน ได้ดึงดูดความสนใจของเขาม่านตาของเขาหดตัวลงทันทีในความทรงจำของเขา ย้อนกลับไปเมื่อหลายปีก่อนในเมืองชางหนาน เด็กหนุ่มที่แบกรับพลังแห่งปาฏิหาริย์ ผู้ซึ่งได้สังหารร่างแยกของเขาด้วยมือตัวเอง“เป็นเขาหรือ?” ดวงตาของโลกิเปล่งประกายอันตรายวาววับ……บึงเหยาตำหนักโอสถหลินชีเยี่ยจ้อ
