งมองใบหน้าของหญิงสาวที่คุ้นเคยแต่ก็แปลกหน้าภายใต้แสงไฟสีเขียวมืดเป็นเวลานานกว่าจะได้สติกลับมา“เสี่ยวหนาน?!”ซือเสี่ยวหนานเห็นหลินชีเยี่ยที่ประตู ก็ตะลึงอยู่กับที่เช่นกันเธอรู้ว่าหลินชีเยี่ยอยู่ในเทือกเขาคุนหลุน แต่ไม่เคยคิดเลยว่าจะมาเจอกันที่นี่“เสี่ยวหนาน” หลินชีเยี่ยดูเหมือนจะนึกอะไรขึ้นมาได้ สีหน้าเคร่งเครียดขึ้นมา “เธอ……”หลังจากมหาภัยพิบัติชางหนานสิ้นสุดลง หลินชีเยี่ยก็เสียสติไป เมื่อเขาฟื้นคืนสติก็พบว่าตัวเองอยู่ในโรงพยาบาลจิตเวชของศูนย์ไจเจี้ย เรื่องที่ซือเสี่ยวหนานเป็นตัวแทนของเทพแห่งกลลวง ทรยศหน่วยพิทักษ์ราตรีในมหาภัยพิบัติชางหนาน และพาเหลิ่งเซวียนออกจากต้าเซี่ยนั้น เขาเพิ่งได้ยินในภายหลังทว่า ช่วงที่อยู่ในแวดวงผู้เลื่อมใส อู๋เซียงหนานบอกเขาว่า [ความแค้นของพระศิวะ] ที่ซือเสี่ยวหนานนำไปนั้นเป็นของปลอมทุกคนที่รอดชีวิตจากหน่วย 136 ยังคงเชื่อว่าซือเสี่ยวหนานไม่ได้ทรยศพวกเขา……เธอแค่จากไปชั่วคราวเท่านั้นหลินชีเยี่ยก็เชื่อเช่นนั้นเหมือนกันแต่เมื่อเห็นซือเสี่ยวหนานถือกระบี่หักบุกเข้ามาในตำหนักโอสถ และเห็นนางกำนัลทั้งห้าของบึงเหยานอนจมกองเลือดอยู่ข้างๆ หัวใจของเขาก็บีบรัดเล็กน้อย ความคิดบางอย่างผุดขึ้นในใจ แต่เขาก็ปฏิเสธมันทันทีเป็นไปไม่ได้ ซือเสี่ยวหนานที่เขารู้จักจะไม่ทำเรื่องแบบนี้เขามองซือเสี่ยวหนานที่เสื้อผ้าเปื้อนเลือดตรงหน้าด้วยสีหน้าซับซ้อน สูดหายใจลึก แล้วค่อยๆ เอ่ยปาก“เสี่ย
