ารณ์เช่นนี้เขาคำนวณมาถึงขั้นนี้แล้วหรือ?ในสมองของซือเสี่ยวหนาน ความคิดมากมายแล่นผ่าน ชั่วครู่ต่อมา ในดวงตาของเธอปรากฏแววเด็ดเดี่ยว เธอก้าวเดินผ่านตำหนักอันกว้างใหญ่ มุ่งตรงไปยังส่วนลึกเดินไปไม่กี่ก้าว ร่างหลายร่างก็ถือกระบี่หักโซเซมายืนอยู่ตรงหน้าเธอนางกำนัลชุดเหลืองที่เปื้อนเลือดทั้งตัว มองซือเสี่ยวหนานตรงหน้าอย่างเย็นชา ยกกระบี่หักขึ้นชี้ไปที่ปลายจมูกของเธอ “เจ้าก็เป็นชาวต้าเซี่ยเหมือนกัน เหตุใดถึงยืนอยู่ฝ่ายเทพตะวันตกและต่อต้านต้าเซี่ยเล่า?”ซือเสี่ยวหนานมองตาเธอ ไม่ตอบคำถาม เพียงแค่ส่ายหน้าอย่างสงบ “ปล่อยมือเถอะ ตอนนี้พวกคุณหยุดฉันไม่ได้หรอก”ดวงตาของนางกำนัลชุดเหลืองวาบขึ้นด้วยความมุ่งร้าย เธอยกกระบี่ฟันไปที่ลำคอของซือเสี่ยวหนาน แต่ก่อนที่คมกระบี่จะแตะถูกผิวหนังของอีกฝ่าย กระบี่ในมือก็หายไปอย่างประหลาด ตกไปอยู่ในมือของซือเสี่ยวหนานซือเสี่ยวหนานกลับด้ามกระบี่หัก ร่างกายเคลื่อนไหวราวกับภูตผีท่ามกลางหมู่นางกำนัล ได้ยินเสียงทุ้มๆ ไม่กี่ครั้งพวกเธอก็ถูกซือเสี่ยวหนานทำให้สลบทั้งหมดซือเสี่ยวหนานมองพวกเธออย่างสงบนิ่ง แล้วเดินมุ่งหน้าเข้าไปในส่วนลึกของตำหนักโอสถโดยไม่หันกลับมามองภายใต้แสงไฟสีเขียวอมเทา ในอากาศส่วนลึกที่สุดของตำหนักโอสถ เค้าโครงของโถโอสถสีดำและโถโอสถสีขาวปรากฏขึ้นอย่างรางเลือนในขณะที่ซือเสี่ยวหนานกำลังจะยื่นมือไปคว้าโถโอสถทั้งสองใบ มีร่างหนึ่งก้าวเข้ามาในตำหนักโอสถตึก!เสี
