“แย่แล้ว!”ภายในวังเซียนที่อยู่สูงสุด นางกำนัลในชุดเหลืองราวกับรู้สึกถึงบางสิ่ง หัวใจของเธอกระตุกวูบเธอหันไปมองยังจุดหนึ่งของบึงเหยาอย่างฉับพลัน ดวงตาคู่งามเต็มไปด้วยความโกรธที่ไม่เคยมีมาก่อน ทั้งร่างของเธอกลายเป็นลำแสงสีเหลือง พุ่งขึ้นสู่ท้องฟ้า!ในเวลาเดียวกัน ทั่วทุกมุมของบึงเหยา มีลำแสงรุ้งสี่สายสีต่างกันลอยขึ้นมา บินไปยังวังเซียนแห่งหนึ่ง……มุมหนึ่งของวังเซียนตุบ!เสียงทุ้มก้องกังวานไปทั่วท้องพระโรงอันกว้างใหญ่ งูดำตัวหนึ่งที่เต็มไปด้วยคราบเลือดคลานออกมาจากศีรษะของนางกำนัลที่มีเลือดไหลออกมาจากทวารทั้งเจ็ด แล้วมุดกลับเข้าไปในแขนขวาของโลกิโลกิยืนนิ่งอยู่ตรงนั้น หลับตาทั้งสองข้าง ราวกับกำลังฟังบางสิ่งอยู่ หลังจากผ่านไปครู่หนึ่ง เขาลืมตาขึ้นมองไปยังบางจุดของบึงเหยา สีหน้าแสดงความปรารถนาอย่างชัดเจน“สมบัติลับของบึงเหยา โอสถอมตะ……”ซือเสี่ยวหนาน มองนางกำนัลชุดเขียวที่นอนสิ้นลมอยู่แทบเท้าอย่างเงียบงัน แล้วหลับตาลงอย่างจนปัญญา“ฉันหาตำแหน่งของสมบัติลับในบึงเหยาเจอแล้ว” โลกิเลียริมฝีปาก “น่าเสียดาย วิญญาณของเธออ่อนแอเกินไปภายใต้การทรมานของยอร์มุงกันเดอร์ ก็ทนได้แค่ช่วงสั้นๆ แบบนี้ ไม่งั้นอาจจะถามเรื่องความเคลื่อนไหวของเทพต้าเซี่ยได้……แม้ว่าสำหรับฉันแล้ว มันก็ไม่สำคัญขนาดนั้น”โลกิโบกมืออย่างไม่ใส่ใจ “เสี่ยวหนาน ฆ่าเธอซะ แล้วเราไปเอาสมบัติลับกัน”ดวงตาของซือเสี่ยวหนานวาบขึ้นเล็กน้อย เธอส่งเสียงร
