ด้ต่อหน้าต่อตาโลกิซือเสี่ยวหนานไม่กังวลว่าโลกิจะกลับไปตรวจสอบศพของนางกำนัลอีก เพราะเขาไม่มีความคิดนั้นแล้ว ตอนนี้ความสนใจทั้งหมดของเขาอยู่ที่สมบัติลับของบึงเหยาไม่รู้ว่าแผนสำรองที่เธอทิ้งไว้นี้จะสร้างอุปสรรคให้โลกิได้บ้างหรือไม่ในขณะที่ซือเสี่ยวหนานกำลังกังวลอยู่ในใจ โลกิก็ก้าวเข้าไปในตำหนักโอสถ พร้อมกับดีดนิ้วเสียงดัง เปลวไฟสีเขียวอมฟ้าหลายสิบดวงพลันปรากฏขึ้นในห้องโถงที่มืดสลัวภายใต้แสงของเปลวไฟเหล่านี้ หม้อต้มยาสีเงินหลายใบปรากฏขึ้นในอากาศ กลิ่นหอมของยาที่เข้มข้นในอากาศล้วนลอยออกมาจากหม้อต้มยาเหล่านี้ บนตัวโถโอสถแต่ละใบ มีป้ายไม้แขวนอยู่ จารึกชื่อของยาแต่ละชนิด“โอสถฟื้นคืนชีพ ยากัดกร่อนใจ โอสถธุลีสวรรค์……”สายตาของซือเสี่ยวหนานกวาดมองไปตามโถโอสถเหล่านั้นทีละใบ เมื่อเธอรู้สึกตัวอีกครั้ง โลกิก็เดินผ่านไปแล้วครึ่งค่อนของตำหนักโอสถโลกิสวมเสื้อคลุมสีดำ สายตาไม่ได้หยุดมองที่โถโอสถเหล่านั้นแม้แต่น้อย ดวงตาคู่นั้นจ้องมองไปที่ปลายสุดของตำหนักโอสถอย่างเร่าร้อน ราวกับว่าโถโอสถรอบข้างไม่มีอยู่ซือเสี่ยวหนานก้าวเท้าตามหลังไปติดๆทันใดนั้น เสียงระเบิดดังมาจากประตูตำหนักโอสถ ลำแสงห้าสายพุ่งมาพร้อมกับจิตสังหารอันน่าสะพรึงกลัว มุ่งตรงไปยังโลกิที่เดินนำหน้าอยู่
