่บินผ่านไปเหล่านั้นน่าจะเป็นนางกำนัลคนสนิทที่อยู่ข้างกายซีหวังหมู่ พวกเธอมีร่างกายที่เป็นรูปเป็นร่างตอนนี้บึงเหยาเป็นเพียงภาพฉายของกาลเวลา ในโลกลวงตานี้ มีอะไรที่สามารถทำให้พวกเธอแผ่จิตสังหารที่รุนแรงเช่นนี้ได้หลินชีเยี่ยนึกถึงอันเดรที่ลงมือที่บึงเหยา หัวใจเขาหนักอึ้งเล็กน้อยอาจเป็นไปได้ว่ามีตัวแทนของเทพต่างแดนอื่นๆ แทรกซึมเข้ามาอีก“ผมจะตามไปดู” หลินชีเยี่ยพูดออกมาโดยไม่ลังเลแม้แต่น้อยหยางเจี่ยนจ้องมองไปยังทิศทางที่นางกำนัลทั้งห้าจากไป ก้มลงมองฝ่ามือลวงตาของตัวเอง หลับตาลงอย่างจนปัญญา “ระวังตัวด้วย”“อืม”……กลิ่นหอมของยาลอยออกมาจากหลังประตูวังสีแดงสดอย่างช้าๆ สองเงาร่างยืนอยู่บนขั้นบันไดหน้าวังเซียน เงยหน้ามองป้ายด้านบน“ตำหนักโอสถ… นี่แหละ”โลกิโบกมือเบาๆ ประตูวังที่ปิดสนิทก็ค่อยๆ เปิดออกพร้อมเสียงลั่นเครือ กลิ่นไม้โบราณที่ถูกเก็บไว้นานผสมกับกลิ่นยาไหลทะลักเข้าจมูกทั้งสองคนราวกับคลื่น บางครั้งขม บางครั้งหวาน บางครั้งคาวเค็ม……ท่ามกลางฝุ่นที่ฟุ้งกระจาย ซือเสี่ยวหนานยืนอยู่ด้านหลังโลกิ เบือนหน้ามองไปทางไกลเล็กน้อย สีหน้าซีดเซียว‘กลลวง’ ที่เธอทิ้งไว้บนร่างของนางกำนัลชุดเขียวได้ใช้พลังจิตของเธอไปมาก‘กลลวง’ นี้หลอกร่างกายของนางกำนัลชุดเขียวได้ชั่วคราว ทำให้คิดว่าตัวเองตายแล้ว จึงสูญเสียชีวิตไปอย่างสิ้นเชิง และก็ด้วย ‘กลลวง’ นี้เองที่ทำให้เธอสามารถดึงนางกำนัลชุดเขียวกลับมาจากห้วงแห่งความตายไ
