นไหวของมันในสายตาของเขานั้นช้าเหมือนเต่า ในหอฟังเสียงฝน เพียงแค่เคล็ดวิชาฝึกสายตา เขาก็บันทึกมาแล้วสามเล่ม เมื่อนำมาซ้อนทับกัน ตรวจสอบข้อบกพร่องและเติมเต็มส่วนที่ขาด ก็ทำให้สายตาของเขาได้รับการยกระดับไปถึงขั้นที่สูงส่งอย่างยิ่ง ณ เวลานี้เมื่อกัดปลายลิ้น เขาก็สงบลงอย่างรวดเร็ว จากนั้นก็เอียงตัว ก้มเอว ฝ่ามือยื่นออกไปคว้าเข้าที่ฟันแหลมของอสูรปลา แล้วหมุนตัวเหวี่ยงออกไปอย่างรุนแรง!
ทั้งหมดนี้เกิดขึ้นในชั่วพริบตา และต่อเนื่องเป็นหนึ่งเดียว
ปัง!
อสูรปลากระแทกเข้ากับภูเขาที่อยู่ห่างจากฝั่งไปหลายสิบเมตร หางฟาดพื้นอย่างแรง ดิ้นทุรนทุราย
“เจ้า…เจ้าเป็นปีศาจอะไรกัน?!” อสูรปลาถูกกระแทกจนมึนงง ถึงกับพูดคำพูดที่น่าตกใจเช่นนี้ออกมา มันสัมผัสได้ถึงเงาแห่งความตายจากเด็กน้อยผิวขาวเนื้อนุ่มตรงหน้า น่าสะพรึงกลัวเกินไปแล้ว ไม่น่าจะเป็นมนุษย์ได้!
เซียวเหยียนเมื่อได้ยินคำพูดของอสูรปลาตัวนี้ก็อดไม่ได้ที่จะชะงักไป จากนั้นก็หัวเราะออกมา แต่เพื่อป้องกันไม่ให้มันใช้วิชาอะไรที่ตนเองไม่รู้ เขาก็ยังคงตัดสินใจสู้เร็วตัดสินเร็ว ร่างกายพุ่งออกไปอย่างรุนแรง
พรวด!
ทันใดนั้น ข้างเหงือกของอสูรปลาก็พองขึ้นอย่างแรง จากนั้นก็พ่นโค
