ยน……แล้วจะเป็นใครได้?’เหลิ่งเซวียนเดินไปสองก้าว พบว่าทั้งสองคนไม่ได้ตามมา จึงหันกลับมามอง แล้วเอ่ยปากช้าๆ “เสี่ยวหนาน เธอเป็นอะไรเหรอ?”สายลมอ่อนๆ พัดผ่านแขนเสื้อของเขา บนหลังมือของเขา หูงูดำของโลกิได้หายไปแล้วซือเสี่ยวหนานรู้สึกเหมือนหัวใจของตัวเองเต้นพลาดไปหนึ่งจังหวะ แต่สติสัมปชัญญะก็ครอบครองร่างกายของเธอในทันที เธอพยายามสุดความสามารถที่จะทำให้จิตใจสงบ แล้วเอ่ยปากอย่างไม่มีพิรุธ“ไม่มีอะไรหรอก ฉันกำลังจะไปแล้ว” เธอก้าวเดินตามเหลิ่งเซวียนไปอันชิงอวี๋ตามติดอยู่ด้านหลังเธอ สายตาของเขาสบกับซือเสี่ยวหนานชั่วครู่ ขณะที่เหลิ่งเซวียนหันหลังเดินต่อไปเขาก็ขยับปากโดยไร้เสียงว่า“โลกิ?”ซือเสี่ยวหนานเม้มริมฝีปาก พยักหน้าเบาๆสีหน้าของอันชิงอวี๋เคร่งเครียดทันทีโลกิสามารถอาศัยหูดำนั้น ข้ามมหาสมุทรมาสิงร่างเหลิ่งเซวียนได้โดยตรง? วิธีการนี้แปลกประหลาดเกินไปหน่อยเมื่อเป็นเช่นนี้ โลกิก็เปลี่ยนจากผู้ฟังเบื้องหลัง มาเป็นผู้เล่นที่ซ่อนตัวอยู่ในเงามืดแล้วการที่มีเทพแห่งกลลวงจากแอสการ์ดแทรกซึมเข้ามาในต้าเซี่ยนั้นไม่ใช่เรื่องดีเลยหากไม่ใช่เพราะสัญญาณลับการเกาจมูกที่เปิดเผยตัวตนของโลกิล่วงหน้า เกรงว่าแม้แต่เขาและซือเสี่ยวหนาน ก็คงไม่สังเกตเห็นความผิดปกติใดๆสมองของอันชิงอวี๋ทำงานอย่างรวดเร็ว มองหาวิธีแก้ไขสถานการณ์“เสี่ยวหนาน” ในบรรยากาศที่เงียบงัน เหลิ่งเซวียนพูดขึ้นมาอย่างกะทันหันดวงตาของซือเสี่ยวหนานหรี่ลง