ทันทีที่กัดลงบนท้อสวรรค์ หลินชีเยี่ยรู้สึกเพียงแค่คลื่นหอมหวานไหลเข้าสู่ช่องปาก ไหลผ่านหลอดอาหารของเขาค่อยๆ หล่อเลี้ยงร่างกายไม่มีการระเบิดพลังงานอย่างที่จินตนาการไว้ และไม่มีการบรรลุเซียนในทันทีที่กลืนลงไป หลินชีเยี่ยรู้สึกเพียงว่าตัวเองเหมือนกินเตาไฟเย็นๆ ลูกหนึ่งเข้าไป ซึ่งกำลังเผาไหม้อย่างช้าๆ แต่มั่นคงภายในร่างกายพลังงานบริสุทธิ์ไหลออกมาจากกระเพาะอาหารเป็นระลอกๆ อย่างไม่หยุดยั้ง ในขณะที่เพิ่มพูนพลังจิตของหลินชีเยี่ย ก็ค่อยๆ สั่นสะเทือนขีดจำกัดของระดับพลังที่หนักอึ้งภายในร่างกายไปพร้อมกันในเวลาเดียวกัน เสียงของหยางเจี่ยนก็ดังมาจากข้างหูเขา“ท้อสวรรค์เป็นสิ่งมหัศจรรย์ที่เกิดขึ้นเองตามธรรมชาติของสวรรค์และพื้นพิภพ มีพลังอันยิ่งใหญ่ที่สามารถแย่งชิงการสร้างสรรค์ของสวรรค์และพื้นพิภพ สามารถเพิ่มพูนพลังของเจ้าได้โดยไม่ก่อให้เกิดผลข้างเคียงใดๆ แต่สามารถกินได้เพียงลูกเดียวในทุกๆ ห้าปีเท่านั้นและเนื่องจากเจ้าไม่ใช่เทพเจ้า จึงไม่สามารถย่อยพลังทั้งหมดของท้อสวรรค์ได้ในคราวเดียว ดังนั้นมันจะค่อยๆบำรุงเลี้ยงร่างกายของเจ้าทีละน้อยจนกว่าจะละลายหมดด้วยระดับพลังของเจ้าในยามนี้ การย่อยท้อสวรรค์ทั้งลูกจะใช้เวลาประมาณหนึ่งวันเต็มวันนี้เจ้าจงตั้งใจดูดซึมพลังจากท้อสวรรค์ที่นี่ ข้าจะคอยปกป้องเจ้าเอง”หยางเจี่ยนเดินเข้าไปในห้อง หยิบเบาะรองนั่งออกมา วางไว้ในลานไม่ไกลจากหลินชีเยี่ย แล้วนั่งขัดสมาธิลงค่อยๆ ปิ
