ดเปลือกตาสองเงาร่างนั่งนิ่งอยู่บนยอดเขาในบึงเหยา ราวกับรูปปั้นหินสองรูปไม่ขยับเขยื้อน……เทือกเขาคุนหลุน“ฉันเข้าใจแล้ว”ใต้ [ผ้าไร้พันธะ] อันชิงอวี๋ฟังคำพูดของซือเสี่ยวหนานจบ ดวงตาปรากฏแววซับซ้อน“ในตัวคุณมีพันธวิญญาณของโลกิ ส่วนร่างของเหลิ่งเซวียนถูกบังคับให้ปลูกถ่ายเนื้อเยื่อร่างกายของงูมิดการ์ดยอร์มุงกันเดอร์ อยู่ภายใต้การควบคุมของโลกิตลอดเวลา……นี่เป็นครั้งแรกที่ผมเห็นความสัมพันธ์ระหว่างเทพเจ้ากับตัวแทนของตัวเองเลวร้ายถึงขั้นนี้แบบนี้พวกคุณทั้งสองจะต่างอะไรกับหุ่นเชิดล่ะ?”“เขาไม่ใช่เทพเจ้าธรรมดา เขาคือเทพแห่งกลลวงโลกิ” ซือเสี่ยวหนานเอ่ยช้าๆ“ความระแวงและความระมัดระวังของเขา จะไม่ยอมให้สิ่งใดที่เกินการควบคุมของตัวเองอยู่ข้างกายเขา”“ถ้าไม่ใช่เพราะเมื่อก่อนเขาต้องการให้มีตัวแทนของเขาแทรกซึมเข้าไปในต้าเซี่ยเพื่อแย่งชิง [ความแค้นของพระศิวะ] คืนมา เขาคงไม่มีทางเก็บสิ่งที่เรียกว่าตัวแทนไว้เลย ตั้งแต่แรกเริ่ม ฉันก็เป็นเพียงเครื่องมือของเขาเท่านั้น”“แล้วคุณจะทำยังไงต่อไป? จะปล่อยให้โลกิกุมชะตาชีวิตคุณไว้แบบนี้ตลอดไปเหรอ?” อันชิงอวี๋ลังเลครู่หนึ่งก่อนพูดต่อ “บางที ผมอาจจะช่วยขอความช่วยเหลือจากเทพต้าเซี่ยให้พวกคุณได้นะ?”“ไม่มีประโยชน์หรอก” ซือเสี่ยวหนานส่ายหน้า “สิ่งที่เขาปลูกฝังไว้ในจิตวิญญาณของฉันคือสัญญาชีวิตและความตายระหว่างนายกับบ่าวที่ชั่วร้ายที่สุด ถ้ามีใครพยายามแตะต้องพันธวิญญาณนี้ โลกิ
