รติเกินไปส่วนคนอื่นๆ ที่ขอท้าประลองกับพระนางซีหวังหมู่ ล้วนเป็นเงาสะท้อนแห่งกาลเวลาที่นางสร้างขึ้นมาเองแน่นอนว่าพวกเขาไม่มีทางจัดการกับอันเดรได้ในตอนนั้น หลินชีเยี่ยซึ่งเป็นมนุษย์ธรรมดาเช่นกัน และมีร่างกายที่แท้จริง จึงปรากฏตัวขึ้นมาอย่างเหมาะเจาะนี่ก็เป็นเหตุผลว่าทำไมตอนนั้น หยางเจี่ยนถึงไม่ได้ขัดขวางหลินชีเยี่ยที่จะไปสู้กับอันเดร แต่กลับรู้สึกคาดหวังอยู่บ้างการที่หลินชีเยี่ยสามารถแสดงความสามารถต่อหน้าพระนางซีหวังหมู่ได้ นับเป็นโอกาสอันยิ่งใหญ่สำหรับเขาเมื่อคิดถึงจุดนี้ได้ หลินชีเยี่ยก็ก้มลงมองลูกท้อสวรรค์ในอ้อมอกของตัวเอง เข้าใจอย่างแจ่มแจ้ง“ข้าไม่รู้ว่าเวลาที่เจ้าอยู่ กับงานชุมนุมท้อสวรรค์ครั้งนี้ห่างกันนานเพียงใด แต่ข้าคิดว่าคงไม่เกินพันปี……เวลาสั้นเกินไป ลูกท้อสวรรค์ยังไม่ทันโตเต็มที่ การที่พระนางพระราชทานลูกท้อสวรรค์ที่สุกทุกสามพันปีให้เจ้าหนึ่งลูก ก็ถือว่าดีมากแล้ว”หยางเจี่ยนพิจารณาท้อสวรรค์ในมือของหลินชีเยี่ยครู่หนึ่ง แล้วพยักหน้าพูดท้อสวรรค์ในมือของหลินชีเยี่ยมีขนาดเกือบเท่ากับภาพลวงตาของท้อสวรรค์ที่วางอยู่ตรงหน้าเขาในเขตเซียนชั้นล่าง ถือว่าเป็นระดับสุดยอดในบรรดาท้อสวรรค์ที่ใช้เวลาสามพันปีในการสุกดวงตาของหลินชีเยี่ยเปล่งประกายด้วยความยินดีท้อสวรรค์ที่เขาไม่ได้กินในงานชุมนุมท้อสวรรค์ กลับมาอยู่ในมือของเขาอีกครั้งในรูปแบบนี้ เป็นสิ่งที่เขาไม่เคยคาดคิดมาก่อนเลยหยางเจี่ยนเตือน
