ันหันหลินชีเยี่ยตกตะลึง หันไปมองอย่างสงสัย“เนื่องจากการมีอยู่ของข้าเป็นเพียงภาพฉายแห่งกาลเวลา ไม่ว่าจะทำอะไรก็ไม่มีความหมาย ข้าขออยู่ที่นี่เป็นพยานดีกว่า” หยางเจี่ยนเอ่ยเสียงเรียบ“งั้นข้าก็ไม่กลับแล้ว อย่างไรข้าก็ไม่มีอะไรทำ” นาจายักไหล่นางกำนัลชุดเขียวเห็นดังนั้น จึงพยักหน้า “งั้นเชิญทั้งสามท่านตามข้ามา”นางกำนัลพาทั้งสามออกจากสถานที่จัดงานชุมนุมท้อสวรรค์ มุ่งหน้าไปยังวังเซียนภายในบึงเหยาเมื่อพวกเขาจากไป สถานที่จัดงานก็จมดิ่งลงสู่ความเงียบสงัดที่มุมของสถานที่จัดงานเงาวิญญาณที่พร่าเลือนค่อยๆ คลานขึ้นมาจากร่างไร้วิญญาณของอันเดร“เฮ้อ……”วิญญาณที่เหลืออยู่ของอันเดรมองไปรอบๆ เมื่อแน่ใจว่าไม่มีเทพต้าเซี่ยอยู่แล้ว ในที่สุดเขาก็ถอนหายใจด้วยความโล่งอก แล้วหัวเราะเยาะ “โชคดีที่ท่านไกอาได้แยกวิญญาณส่วนหนึ่งให้ฉันก่อนที่จะออกจากโอลิมปัส ตราบใดที่ฉันสามารถกลับไปยังโอลิมปัสด้วยวิญญาณส่วนนี้ได้ ฉันก็ยังมีโอกาสที่จะสร้างร่างกายขึ้นมาใหม่……”“เมื่อฉันส่งข่าวกรองเกี่ยวกับการป้องกันที่อ่อนแอของเทพต้าเซี่ยกลับไป วันสิ้นโลกของเทพต้าเซี่ยเหล่านี้ก็คงจะมาถึง”เขาแค่นเสียงอย่างเย็นชา วิญญาณที่เหลืออยู่กลายเป็นแสงสีขาว ทะยานออกไปยังด้านนอกของบึงเหยาอย่างรวดเร็ว!แต่เมื่อวิญญาณที่เหลืออยู่บินมาถึงประตูใหญ่ของสถานที่จัดงานชุมนุมท้อสวรรค์ ขวดวิเศษก็ปรากฏขึ้นจากความว่างเปล่า ขยายใหญ่ขึ้นจนมีขนาดเท่าภูเขา ครอบคลุมว
