ได้เดินออกไปหมดแล้ว เหลือเพียงเขากับหยางเจี่ยนและนาจาที่ยังคงอยู่ที่เดิมไม่นานนัก ก็มีนางกำนัลชุดเขียวเดินเข้ามาหา หลังจากคำนับแล้วก็ถามว่า“ท่านทั้งสาม งานชุมนุมท้อสวรรค์จบลงแล้ว พวกเราต้องทำความสะอาดสถานที่จัดงานเลี้ยง……แม้ว่างานชุมนุมท้อสวรรค์จะจบลงแล้ว แต่พระนางหวังหมู่ได้มีรับสั่งให้จัดเลี้ยงสุราและผลไม้สวรรค์ต่ออีกหลายวัน หากท่านทั้งสามสนใจ ข้าสามารถเตรียมห้องว่างให้ท่านพักที่บึงเหยาของเราได้ท่านทั้งสามคิดเห็นอย่างไรเจ้าคะ?”หลินชีเยี่ยลังเลเพียงครู่เดียว ก็พยักหน้า“ครับ ผมจะพักอยู่ที่นี่”ขอบเขตที่ภาพฉายแห่งกาลเวลาครอบคลุมอยู่นั้น มีเพียงแค่เทือกเขาคุนหลุน หากเขาออกไปจากขอบเขตนี้ ภาพฉายก็จะหายไปด้วย การได้มองเห็นประวัติศาสตร์ของเหล่าเทพในต้าเซี่ยเมื่อร้อยปีก่อนผ่านกระจกคุนหลุน นี่เป็นโอกาสที่หาได้ยาก เขาต้องการอยู่ที่นี่เพื่อดูว่าจะเกิดอะไรขึ้นส่วนทหารใหม่ที่กำลังฝึกอยู่บนที่ราบสูง เส้นทางที่สามที่เขารับผิดชอบก็เสร็จสิ้นแล้ว ไม่มีอะไรที่ต้องกังวลอีกส่วนที่เหลือเขาเชื่อว่าอันชิงอวี๋ เสิ่นชิงจู่ และคนอื่นๆ จะจัดการได้เรื่องทางเข้าเทือกเขาคุนหลุน เฉาเยวียนได้ไปรายงานสถานการณ์ให้สำนักงานใหญ่ที่เมืองหลวงทราบแล้ว ก็คงไม่มีปัญหาใหญ่อะไรเหลือเวลาอีกสามวันก่อนถึงวันสุดท้ายที่จะขึ้นไปบนยอดเขากงเก๋อ ถ้าเขากลับไปได้ภายในสามวัน ทุกอย่างก็จะทันเวลา“ข้าก็จะอยู่ด้วย” หยางเจี่ยนเอ่ยขึ้นอย่างกะท
