อย่างรวดเร็ว ทะลวงผ่านขีดจำกัดของขั้นพิภพก้าวเข้าสู่ขั้นอนันต์พลังปีศาจปกคลุมผิวหนัง เหมือนขนวานรโบราณสีน้ำตาลเข้มนับพันเส้น พริ้วไหวอย่างไร้เสียงตามคลื่นพลังที่ซัดสาดจีวรสีทองแดงครึ่งผืนปรากฏขึ้นจากความว่างเปล่า คลุมอยู่บนร่างของหลินชีเยี่ย สะบัดพลิ้วท่ามกลางฝุ่นควันที่ฟุ้งกระจายดวงตาของเขาค่อยๆ เปิดขึ้น ลูกตาสีทองสว่างไสวราวกับเปลวไฟสองดวงเต้นระริก แรงกดดันอันน่าสะพรึงกลัวและคลุ้มคลั่งโถมลงมาอย่างฉับพลันทรายปลิวว่อน ปีศาจลืมตา จีวรครึ่งผืนคลุมอยู่บนร่างของหลินชีเยี่ย กลิ่นอายของเขาดูศักดิ์สิทธิ์ราวกับพระพุทธเจ้า แต่ในบางครา กลับดูดุร้ายราวกับปีศาจ“ต้าเซิ่ง? นั่นคือกลิ่นอายของต้าเซิ่ง!”ในงานชุมนุมท้อสวรรค์อันยิ่งใหญ่ เหล่าเทพต้าเซี่ยที่รับรู้ถึงกลิ่นอายบนร่างของหลินชีเยี่ย ต่างแสดงสีหน้าตกตะลึง“แต่ต้าเซิ่งไม่ได้บรรลุเป็นพระพุทธเจ้าแล้วหรอกหรือ? เหตุใดบนร่างถึงมีกลิ่นอายปีศาจรุนแรงขนาดนี้?”“การที่ต้าเซิ่งบรรลุเป็นพระพุทธเจ้า ไม่ได้หมายความว่าลูกศิษย์ของเขาจะต้องบรรลุเป็นพระพุทธเจ้าด้วย”“ถูกต้อง มนุษย์ธรรมดาผู้นี้เป็นลูกศิษย์ของต้าเซิ่ง การที่เขาเรียนรู้วิชาปีศาจทั้งหมดจากต้าเซิ่งก็เป็นเรื่องปกติเมื่อรวมกับพุทธศาสนาเล็กน้อย จึงกลายเป็นรูปลักษณ์เช่นนี้”“แต่พวกเจ้าไม่รู้สึกหรอกหรือว่า กลิ่นอายนี้เหมือนกับต้าเซิ่งมากเกินไป? ถึงแม้เขาจะเป็นผู้สืบทอดของต้าเซิ่งแต่กลิ่นอายก็ไม่น่าจะใกล้เค
