ในขณะที่ได้ยินคำพูดนี้ สีหน้าของเทพต้าเซี่ยพลันเปลี่ยนไปพร้อมกันคลื่นพลังเทวะอันเชี่ยวกรากพุ่งทะยานออกมาจากร่างของพวกเขา พลังศักดิ์สิทธิ์อันน่าสะพรึงกลัวปรากฏ ดวงตาคู่แล้วคู่เล่าจ้องมองอันเดรที่ยืนอยู่ตรงกลางด้วยความโกรธเกรี้ยว ราวกับมีเปลวไฟลุกโชนอยู่ในดวงตาเทพผู้ปกครองทั้งสี่ทิศ สิบสองเซียนคุนหลุน และเหล่าผู้แข็งแกร่งมากมายที่นั่งอยู่ต่างขมวดคิ้ว แม้แต่ซีหวังหมู่ที่นั่งอยู่บนที่นั่งหลักก็ยังมีดวงตาเย็นชาลง“มนุษย์ธรรมดาผู้หนึ่ง เหตุใดถึงได้หยิ่งผยองเช่นนี้?”“ตัวตลกจากตะวันตก กล้าพูดจาโอหังในที่นี้ด้วยหรือ?”“น่าขัน! น่าขัน!”“ไอ้หนูโง่เขลา สมควรถูกลงโทษด้วยสายฟ้าห้าสาย!”“พระนางหวังหมู่ ข้าน้อยไท่อี้ ขออาสาปราบมารร้ายผู้นี้แทนพระองค์!”“แม่ทัพเทียนโหยว ขออาสาประหารชีวิตคนผู้นี้แทนพระองค์!”“……”เหล่าเทพต้าเซี่ยผู้มีอารมณ์ร้อนหลายคนทุบโต๊ะแล้วลุกขึ้นยืน กำลังจะพูดอะไรบางอย่าง แต่นึกขึ้นได้ว่าที่นี่คืองานชุมนุมท้อสวรรค์ของซีหวังหมู่ หลังจากลังเลครู่หนึ่ง พวกเขาก็ค่อยๆ นั่งลงอีกครั้ง ต่างมองไปที่สตรีตรงกลาง ราวกับกำลังขอความเห็นจากเธอในงานชุมนุมท้อสวรรค์ ไม่ว่าจะเป็นเทพเจ้าระดับไหน ก่อนได้รับอนุญาตจากซีหวังหมู่ ห้ามลงมือตามอำเภอใจนี่คือกฎเพล้ง!เสียงแตกกระจายดังขึ้นข้างๆ หลินชีเยี่ย หยางเจี่ยนกำชิ้นส่วนจานหยกที่แตกละเอียดไว้แน่นในมือขวา ดวงตาจ้องมองอันเดรที่อยู่ในงาน แววตาเย็นชานั้นวาบไหวด้
