อาไปเลย”เมื่อเห็นหลินชีเยี่ยตอบตกลงอย่างง่ายดาย นาจากลับชะงักอยู่กับที่“ให้ข้า… จริงๆ หรือ?”“อืม”นาจามองหลินชีเยี่ยอย่างสงสัย ลองคว้าท้อสวรรค์ตรงหน้าเขาดู เมื่อเห็นว่าหลินชีเยี่ยไม่มีทีท่าจะห้าม ก็รีบยัดเข้าปากอย่างรวดเร็ว กินจนหมดเกลี้ยงเขาลูบท้องอย่างพอใจ “ขอบใจ ข้าขอโทษที่ก่อนหน้านี้ไม่สุภาพ เจ้าเป็นคนดีจริงๆ… อ้อ ต่อไปหากเจ้าเจอเรื่องยากลำบากอะไร บอกชื่อข้านาจาได้เลยนะ อาจารย์ข้าคือ ไท่อี้เจินเหริน บิดาข้าคือ หลี่จิ้ง ถักทะลีทีอ๋อง ข้าก็มีหน้ามีตาในสรวงสวรรค์อยู่บ้าง”นาจายกมือขึ้น ตั้งใจจะตบไหล่หลินชีเยี่ย แต่พอมือแตะโดนร่างของอีกฝ่ายกลับทะลุผ่านไป นาจาชะงักไปชั่วขณะ“นาจา เจ้าไม่สามารถอยู่นิ่งๆ ได้บ้างเลยหรือ?” หยางเจี่ยนเห็นภาพนี้แล้วสีหน้าดูจนปัญญา“หยาง… หยาง… หยาง… หยางเจี่ยน!” นาจาเบิกตากว้าง มองไปที่หลินชีเยี่ยอย่างไม่อยากเชื่อ “นี่มันเกิดอะไรขึ้น?”หยางเจี่ยนกำลังจะพูดอะไรบางอย่าง แต่สีหน้าของเขาก็เปลี่ยนไปทันที เขาหันหน้ากลับอย่างรวดเร็ว ดวงตาตรงหว่างคิ้วที่ปิดสนิทเปิดขึ้นในพริบตา มองไปยังมุมหนึ่งของสถานที่จัดงานที่อยู่ไม่ไกลจากพวกเขาที่นั่น ดวงตาแห่งพื้นพิภพสีดำและม่านตาสีแดงปรากฏขึ้นโดยไม่รู้ว่าเมื่อไหร่ กำลังจ้องมองทุกสิ่งที่นี่อย่างเงียบงัน“ใครกันที่แอบซ่อนตัวอยู่ตรงนั้น?”หยางเจี่ยนขมวดคิ้ว สะบัดข้อมือ จอกกลายเป็นแสงรุ้งพุ่งตรงไปยังดวงตาแห่งพื้นพิภพแต่ในวินาทีที่จอกสั
