ในท้องตำหนักหยกขาวอันยิ่งใหญ่และสง่างาม มีโต๊ะหินแกะสลักลอยตัวเหมือนจริงวางเรียงรายอย่างสวยงามบนโต๊ะเต็มไปด้วยจานผลไม้วิเศษและเครื่องดื่มชั้นเลิศชวนน้ำลายสอขณะนี้แขกเหรื่อส่วนใหญ่ได้นั่งประจำที่แล้ว ต่างชนจอกสุราและเสวนากันอย่างสนุกสนาน ส่วนบนที่นั่งสูงสุดของงานเลี้ยง มีสตรีงามสวมเสื้อคลุมสีม่วงปักลายทองและมงกุฎทองประดับขนนกฟีนิกซ์ นั่งอยู่บนบัลลังก์ มองลงมายังงานเลี้ยงด้านล่างด้วยรอยยิ้มที่ทางเข้างานเลี้ยงด้านหน้า หลินชีเยี่ยและคณะมีนางกำนัลแต่งกายหรูหราหลายคนยืนอยู่ กำลังตรวจนับของขวัญอวยพรจากแขกทุกคนชายคนหนึ่งถือเจดีย์ สวมเสื้อคลุมสีแดง พาเด็กหนุ่มที่ถือผ้าแพรวิเศษเดินมาที่หน้างานเลี้ยง“เทียนอ๋องหลี่จิ้ง ราชาแห่งเจดีย์มาถึงแล้ว” นางกำนัลโค้งคำนับชายคนนั้น เสียงใสกังวานไปทั่วท้องพระโรง เธอยิ้มรับกล่องของขวัญห่อหรูหรา เปิดดูแล้วโค้งคำนับอีกครั้ง จากนั้นก็ส่งกล่องให้นางกำนัลอีกคนที่อยู่ด้านหลัง“เทียนอ๋องหลี่จิ้ง ราชาแห่งเจดีย์ ถวายของขวัญอำนวยพรแด่พระนางหวังหมู่เป็นโสมอายุหมื่นปีหนึ่งต้น”“นาจาแห่งเมืองเฉินถังกวน นาจา ซานไท่จื่อมาถึงแล้ว”“นาจาถวายของขวัญอวยพรแด่พระนางหวังหมู่ เป็นโอสถแดงเพลิงหนึ่งเม็ด”นาจาโยนยาสีแดงเพลิงใส่มือนางกำนัลอย่างไม่ใส่ใจ หาวอย่างเกียจคร้านแล้วเดินตามหลังหลี่จิ้งเข้าสู่งานเลี้ยงเมื่อหลินชีเยี่ยที่อยู่ด้านหลังเห็นภาพนี้ มุมปากก็กระตุกเล็กน้อย“เจินเหริน การเข