เสียงดนตรีอันไพเราะของเทพเซียนล่องลอยอยู่ในหมู่เมฆ ดวงดาวมากมายบนท้องฟ้าค่อยๆ จางหายไป ดวงอาทิตย์ที่สว่างไสวและศักดิ์สิทธิ์ลอยขึ้นทางทิศตะวันออก แขวนอยู่สูงเหนือสระหยกท่ามกลางเทือกเขาสูงตระหง่าน สัตว์วิเศษและนกศักดิ์สิทธิ์นับไม่ถ้วนบินผ่านไปมาอย่างอิสระ พาหนะของทวยเทพบินข้ามท้องฟ้าสีครามอันกว้างใหญ่ ค่อยๆ ร่อนลงที่ขอบสระหยกเสียงดนตรีของเทพเจ้าดังแว่วมา อากาศเต็มไปด้วยพลังวิเศษร่างสองร่างลงมาที่สระหยก เมฆหมอกสลายไป พวกเขาเดินตามเหล่าเทพเจ้าไปยังงานชุมนุมท้อสวรรค์อันคึกคักที่อยู่ไม่ไกลนัก“ท่านอวี้ติ่งเจินเหริน สบายดีหรือไม่” ร่างหนึ่งสวมเสื้อคลุมยาวประดับดวงดาวเดินมาหาทั้งสอง ยิ้มพลางประสานมือคำนับอวี้ติ่งเจินเหริน“เป็นท่านจื่อเวยซิงจวินนี่เอง” อวี้ติ่งเจินเหรินยิ้ม “ช่วงนี้วรยุทธ์ก้าวหน้าขึ้นอีกแล้วหรือ”“ฮ่าๆ แค่ได้รับความรู้เล็กน้อยเท่านั้น”“ยินดีด้วยๆ”หลินชีเยี่ยเดินตามอวี้ติ่งเจินเหริน มองสำรวจสิ่งรอบตัวด้วยความสงสัยใคร่รู้ ในใจรู้สึกราวกับไม่ใช่เรื่องจริง‘เทพเซียนที่ขี่เมฆมาแต่ไกล รวมถึงสัตว์ประหลาดและสิ่งมีค่าหายากต่างๆ ที่บินอยู่บนท้องฟ้า… งานชุมนุมท้อสวรรค์ที่มีแต่ในตำนาน และเหล่าเทพเจ้าจากเทพปกรณัมต้าเซี่ยปรากฏขึ้นเบื้องหน้า นี่คือเรื่องจริงเหรอ’‘ฉันจะได้อยู่ข้างกายอวี้ติ่งเจินเหริน และร่วมงานชุมนุมท้อสวรรค์กับเหล่าเทพจากต้าเซี่ยได้จริงๆ หรือ?’‘มันช่างเหมือนความฝันจริงๆ’สายต
