ทพเซียน งานชุมนุมท้อสวรรค์… ทั้งหมดล้วนเป็นของปลอม มันเหมือนกับการฉายภาพสามมิติขนาดมหึมาที่ครอบคลุมทุกซอกทุกมุมของคุนหลุนสิ่งที่ทำให้ หลินชีเยี่ยประหลาดใจก็คือ สิ่งเหล่านี้ดูสมจริงมาก ไม่ว่าจะเป็นรูปลักษณ์ภายนอก กลิ่นอาย หรือแม้แต่พลังกดดันที่แผ่ออกมาจากร่างของเทพต้าเซี่ยแต่ละองค์ ล้วนให้ประสบการณ์ทางประสาทสัมผัสที่สมจริงอย่างยิ่งแม้แต่พลังจิตของหลินชีเยี่ยก็ไม่พบความผิดปกติแม้แต่น้อย หากไม่ได้สัมผัสพวกเขาด้วยตัวเอง ก็คงไม่มีทางสังเกตเห็นความผิดปกติได้เลย แต่ในแง่หนึ่ง สิ่งเหล่านี้ก็ไม่ได้เป็นเรื่องเท็จทั้งหมดยกตัวอย่างเช่น ก้อนหินที่หลินชีเยี่ยเพิ่งเตะออกไปนั้นมีอยู่จริง วัตถุที่มีอยู่จริงไม่สามารถส่งผลกระทบต่อภาพตัดของกาลเวลาได้ และภาพตัดของกาลเวลาก็ไม่สามารถทำอันตรายต่อหลินชีเยี่ยได้เช่นกันในทำนองเดียวกัน……การพยายามเปลี่ยนแปลงประวัติศาสตร์โดยการเตือนเหล่าเทพของต้าเซี่ยล่วงหน้าก็เป็นไปไม่ได้ เพราะทุกสิ่งที่นี่ไม่ได้เกิดขึ้นจริง ไม่ว่าหลินชีเยี่ยจะพยายามเปลี่ยนแปลงอย่างไร ก็ไม่สามารถส่งผลกระทบต่อความเป็นจริงที่กำหนดไว้แล้วได้หลินชีเยี่ยหันไปมองอวี้ติ่งเจินเหรินที่อยู่ข้างๆ ดวงตาเป็นประกายด้วยความสงสัยแต่ถ้าเป็นเพียงภาพตัดของกาลเวลา ทำไมอวี้ติ่งเจินเหรินและจื่อเวยซิงจวินซึ่งเป็นภาพลวงที่มีอยู่ในสายธารแห่งกาลเวลาถึงสามารถมองเห็นเขา พูดคุยกับเขา และแม้แต่คิดและตอบสนองได้อย่างปกติ?‘ภา
