ละ เข็มทิศชี้มาทางนี้” สิงห์มองเข็มทิศในมือแล้วพูดอย่างมั่นใจ“จะเป็นไปได้ไหมว่าเข็มทิศผิดพลาด? หรือให้ฉันนำทางดีไหม?”“……ไม่ต้องหรอก ก่อนหน้านี้คุณนำทางสองครั้งแล้วผิดหมด คุณไม่มีพรสวรรค์ด้านการนำทางหรอก” สิงห์ส่ายหัว “ตามผมมาเถอะ”เห็นว่าหลอกสิงห์ไม่สำเร็จ สีหน้าของซือเสี่ยวหนานก็มีความผิดหวังวูบผ่านเล็กน้อย เธอกำลังจะพูดอะไรบางอย่าง แต่ก็ชะงักฝีเท้าทันที สายตาของสิงห์มองไปข้างหน้า ดวงตาของเขาหรี่ลง และหยุดฝีเท้าท่ามกลางพายุหิมะ ร่างที่สวมเสื้อคลุมสีแดงเข้มค่อยๆ ลุกขึ้นจากพื้นหิมะ“มีคนอยู่เหรอ?” สิงห์เอ่ยปากด้วยความประหลาดใจ “เป็นคนต้าเซี่ยด้วยหรือ? แต่ดูเหมือนว่าพลังจะอยู่แค่ขั้นพิภพเท่านั้น……”เขาหันไปมองรอบๆ ในทุ่งหิมะอันกว้างใหญ่ ไม่เห็นเงาร่างอื่นใดอีก สุดท้ายสายตาก็ตกลงบนลวดลายทองสำริดด้านหลังของอันชิงอวี๋ ดวงตาของเขาเปล่งประกายขึ้นเล็กน้อย“ดูเหมือนว่าพวกเราจะมาถูกที่แล้ว……” สิงห์หรี่ตาลง “แค่หนูตัวเล็กๆ ขั้นพิภพเท่านั้น บีบให้ตายซะ พวกเราก็จะสามารถเข้าสู่เทือกเขาคุนหลุนได้”เขาเลียริมฝีปาก ใบหน้าปรากฏแววฆาตกรรมอันเยือกเย็นเขาไม่ทันสังเกตเห็นว่าซือเสี่ยวหนานและเหลิ่งเซวียนที่อยู่ข้างๆ ร่างกายสั่นสะท้านพร้อมกันในทันทีที่เห็นอันชิงอวี๋!แน่นอนว่าพวกเขารู้จักอันชิงอวี๋เขาคือ ‘ผู้ขโมยความลับ’ แห่งเมืองชางหนานเมื่อหลายปีก่อน เมื่อเกิดภัยพิบัติใหญ่ที่ชางหนาน อันชิงอวี๋ยังเคยร่วมมือกับห