ลจิตเวชแห่งเทพเจ้าในสมองของเขามาแล้วกว่าร้อยปี จะเป็นไปได้อย่างไรที่เมื่อสองวันก่อนจะกลับมาเพื่อเข้าร่วมชุมนุมท้อสวรรค์?สามข้อสงสัยใหญ่นี้วนเวียนอยู่ในใจของหลินชีเยี่ย เขาคิดไปคิดมา ก็นึกถึงความเป็นไปได้เพียงอย่างเดียวที่นี่คือเทือกเขาคุนหลุนในตำนานจริงๆ แต่เส้นเวลา ไม่ใช่เส้นเดียวกับที่เขาดำรงอยู่อย่างแน่นอนเป็นเพราะเขาข้ามเวลาผ่านลวดลายบนทองสัมฤทธิ์ หรือว่า……ทุกสิ่งที่เขาเห็นนั้น แท้จริงแล้วเป็นเพียงช่วงเวลาหนึ่งที่ถูกตัดออกมาจากสายธารแห่งกาลเวลา?“เมื่อเป็นเช่นนั้น เชิญนั่งลงพร้อมกับข้าเถิด” อวี้ติ่งเจินเหรินยิ้มเล็กน้อย “แม้ชุมนุมท้อสวรรค์จะเป็นงานฉลองวันคล้ายวันประสูตรของซีหวังหมู่ แต่ก็มีกฎระเบียบมากมาย เจ้าเป็นคนใหม่ที่เพิ่งเข้าร่วมชุมนุมท้อสวรรค์เป็นครั้งแรก มักจะทำผิดพลาดได้ง่าย ถ้าทำให้ซีหวังหมู่ไม่พอใจก็จะไม่ดีเอาศิษย์ของข้ามาถึงพอดี เขามีความสัมพันธ์บางอย่างกับอาจารย์ของเจ้า เดี๋ยวพวกเรานั่งด้วยกัน จะได้ค่อยๆ สอนเจ้าไปด้วย” สิ้นเสียง เขาก็พาหลินชีเยี่ยบินออกไปอย่างรวดเร็ว……ที่ราบสูงปามีร์อันชิงอวี๋ที่นั่งนิ่งอยู่หน้าลวดลายทองสำริด ราวกับรับรู้บางสิ่ง ดวงตาที่ปิดสนิทพลันเบิกกว้าง มองไปยังจุดหนึ่งสีหน้าของเขาเคร่งเครียดขึ้นอย่างเห็นได้ชัด“แน่ใจเหรอว่าเป็นทิศทางนี้? ทำไมฉันจำได้ว่าเสียงการต่อสู้เมื่อกี้ไม่ได้อยู่ที่นี่นะ?” ซือเสี่ยวหนานมองไปรอบๆกะพริบตาปริบๆ“ใช่ ทิศทางนี้แห
