ะเป็นเทือกเขาคุนหลุน”“เทือกเขาคุนหลุน……พวกเขาก็จับจ้องที่นี่จริงๆ สินะ”เจียงจือหยาดูเหมือนจะไม่แปลกใจกับเรื่องนี้ เขาค่อยๆ เขย่าน้ำชาในถ้วย จ้องมองที่ผิวน้ำอย่างสงบนิ่ง“แต่ว่า พวกเทพภายนอกรู้ได้ยังไง? เทือกเขาคุนหลุนเหมือนกับสรวงสวรรค์และเมืองผีเฟิงตู เป็นสถานที่สำคัญยิ่งของต้าเซี่ย และตำแหน่งที่ซ่อนของเทือกเขาคุนหลุนยังเป็นความลับสูงสุดอีกด้วย…พวกเทพภายนอกที่ไม่เคยย่างกรายเข้ามาในเขตแดนทางตะวันตกของต้าเซี่ยรู้ได้ยังไงว่าเทือกเขาคุนหลุนซ่อนอยู่ที่ราบสูงปามีร์? แม้ว่าแค่ตัวแทนไม่กี่คนคงสร้างความวุ่นวายอะไรไม่ได้มาก แต่ในช่วงเวลาสำคัญแบบนี้ เหล่าเทพของต้าเซี่ยออกไปเกือบหมด ถ้าพวกเขาพบว่าเทือกเขาคุนหลุนกลายเป็นรังร้าง พวกเขาจะต้องส่งข่าวนี้ไปยังอาณาจักรเทพอีกสี่แห่งแน่นอน……”จั่วชิงเคาะนิ้วลงบนโต๊ะเบาๆ สีหน้าดูมืดมนลง “ถ้าเป็นแบบนี้ แผนเดิมก็จะถูกทำลายหมด”เจียงจือหยาจิบชาอย่างไม่รีบร้อน แล้วหัวเราะเบาๆ“ไม่ต้องกังวลไป เรื่องมันไม่ได้แย่อย่างที่นายคิดหรอก”จั่วชิงตกตะลึง “หืม?”“เมื่อพวกเรากล้าที่จะดำเนินการที่อันตรายถึงขนาดนี้ ย่อมต้องมีแผนสำรองเตรียมไว้อย่างแน่นอน” เจียงจือหยาเอ่ยขึ้นอย่างเรียบเฉย “จริงปนเท็จ ลวงปนจริง คิดจะใช้แค่เทือกเขาคุนหลุนมาสืบความลับของต้าเซี่ยเรา… มันไม่ใช่เรื่องง่ายขนาดนั้นหรอก”……แสงมายาพริ้วไหวรอบกายหลินชีเยี่ย เขารู้สึกเพียงว่าโลกกำลังหมุนคว้าง เมื่อเท้าทั้งสอ
