่ความว่างเปล่าได้หากปล่อยให้สถานการณ์ยืดเยื้อต่อไป เขาจะถูกอสรพิษหินที่ล้อมรอบกัดจนร่วงลงพื้นในไม่ช้า และการเหยียบพื้นดินต่อหน้าตัวแทนของเทพแห่งผืนดินนั้นเป็นเรื่องอันตรายอย่างยิ่งหลินชีเยี่ยสูดหายใจลึก ยกมือขึ้นโบกเบาๆ ดาบอามาโนะมุราคุโมะที่ถูกความมืดกลืนกินพุ่งมาอย่างรวดเร็วแสงดาบวาบขึ้น ตัดร่างของอสรพิษหินที่ล้อมรอบหลินชีเยี่ยออกเป็นชิ้นๆ ในชั่วพริบตา ท่ามกลางสายฝนหิน เขากำดาบไว้ในมือทั้งสองข้าง พุ่งโจมตีอันเดรที่อยู่เบื้องล่างเมื่อสูญเสียความสามารถในการเคลื่อนที่ในมิติไปแล้ว เขาจำเป็นต้องหลีกเลี่ยงการต่อสู้ระยะไกล มิฉะนั้นจะถูกอสรพิษหินที่ไม่มีวันหมดสิ้นกัดกินพลังงานไปเรื่อยๆอันเดรหรี่ตาลง ไม่ได้สั่งให้อสรพิษหินไปขัดขวางหลินชีเยี่ยที่ถือดาบอามาโนะมุราคุโมะ แต่ถอยหลังหนึ่งก้าวแล้วล้มตัวลงไปในดวงตาแห่งพื้นพิภพที่อยู่ใต้เท้าตูม!ร่างของเขาตกลงไปในตาขาวของดวงตาแห่งพื้นพิภพ ละลายเข้าไปราวกับหิมะ จากนั้นดวงตาขนาดมหึมานั้นก็หลับลง เปลี่ยนเป็นแสงริบหรี่แล้วหายวับไปในพื้นดินเมื่อรู้ว่าดาบในมือของหลินชีเยี่ยคือดาบอามาโนะมุราคุโมะที่เล่าลือกันว่าสามารถตัดทุกสิ่งได้ อันเดรย่อมไม่โง่พอที่จะเข้าไปต่อสู้ระยะประชิด เพราะถ้าถูกดาบนั้นฟันเข้าแม้แต่ครั้งเดียว บาดแผลก็ไม่อาจรักษาให้หายได้ นี่ไม่ใช่เรื่องเล่นๆ เลยแสงดาบอันคมกริบทะลุผ่านพื้นดิน ทำให้พื้นแยกออกเป็นช่องเรียบในชั่วพริบตา แต่นอกจากเศษหิน
