ร่างกายของฟางโม่สั่นเทาเล็กน้อยในระยะประชิดเช่นนี้ ความรู้สึกกดดันที่ชายคนนี้ส่งมา ทำให้ขนทั่วร่างของฟางโม่ลุกชัน ความรู้สึกอันตรายถึงชีวิตที่ไม่เคยมีมาก่อน พลันทะลักเข้าสู่หัวใจของเขาเขาไม่เคยเห็นพลังที่แข็งแกร่งขนาดนี้มาก่อนเลยจนถึงตอนนี้ นอกจากอาจารย์และคนอื่นๆ แล้ว สิ่งมีชีวิตที่แข็งแกร่งที่สุดที่เขาเคยเห็นก็คือ ผีปากกาขั้นอนันต์ในเมืองหลวง แต่เมื่อเทียบกับชายตรงหน้านี้แล้ว พลังของผีปากกานั้นช่างอ่อนแอน่าสงสารเหลือเกินทั้งที่อยู่ในขั้นอนันต์เหมือนกัน แต่ทำไมถึงมีความแตกต่างกันขนาดนี้?สัญชาตญาณของสัตว์ป่าทำให้ฟางโม่อยากถอยหลังในทันที แต่ในตอนนั้นเอง แรงกดดันจากพลังอันแข็งแกร่งก็กดทับลงบนไหล่ ตรึงเขาไว้กับที่ ไม่สามารถขยับเขยื้อนได้แม้แต่น้อยเม็ดเหงื่อผุดออกมาจากหน้าผาก ก่อนจะกลายเป็นน้ำแข็งอย่างรวดเร็ว เขาจ้องมองชายตรงหน้าตาเขม็ง กล้ามเนื้อขาทั้งสองข้างเกร็งแน่น ใช้แรงทั้งหมดที่มีเพื่อไม่ให้ตัวเองทรุดลงคุกเข่ากับพื้นแม้ว่าเขาจะเป็นตัวแทนของเทพเจ้า แต่ก็ยังเป็นเพียงลูกนกที่ปีกยังไม่แข็งแรงพอ เขาที่อยู่ในขั้นฉือ ไม่มีทางสู้กับตัวแทนของเทพเจ้าขั้นอนันต์ได้“พูดถึงเรื่องนี้ ฉันยังไม่เคยฆ่าตัวแทนเทพเจ้าจากต้าเซี่ยมาก่อนเลยนะ” ชายคนนั้นหรี่ตาลงเล็กน้อย ยกมือขวาขึ้นชี้ไปที่หว่างคิ้วของฟางโม่อย่างเฉยเมย ก่อนจะเอ่ยด้วยรอยยิ้มเย็นชา “ถ้าฆ่านาย เทพเจ้าแห่งต้าเซี่ยคงจะโกรธมากสินะ?”ฟางโม่เบิก
