ภารกิจที่เป็นไปไม่ได้เลยซูเจ๋อพยายามอย่างหนักที่จะเบี่ยงเบนความสนใจของตัวเอง ไม่ไปคิดถึงความเหนื่อยล้า เขากัดฟันแน่น ค่อยๆเคลื่อนร่างกายที่แข็งทื่อของตัวเองไปทีละนิดในตอนนั้นเอง เสียงหนึ่งก็ดังมาจากด้านบนของหน้าผาชันอย่างชัดเจน สะท้อนก้องอยู่ข้างหูของทหารใหม่ทุกคนที่กำลังปีนป่ายอยู่“ถ้าทนไม่ไหวแล้ว ก็ยอมแพ้ซะดีกว่า”ครูฝึกหลิน?ซูเจ๋อชะงัก เขาเงยหน้าขึ้นมองอย่างตกตะลึง ยอดหน้าผาที่มองเห็นได้ไม่ชัดเจนนัก ทหารใหม่คนอื่นๆ ไม่ว่าจะกำลังปีนเขา เตรียมตัวปีนเขา หรือปีนเขาล้มเหลว ต่างก็เงยหน้ามองด้วยความสงสัยเช่นกัน เสียงของครูฝึกหลินนั้น ไม่มีใครไม่รู้จัก“การที่พวกนายปีนภูเขาลูกนี้ไม่ได้ แสดงว่าความสามารถและความมุ่งมั่นของพวกนายยังไม่มากพอ แล้วทำไมยังดื้อดึงที่จะเข้าร่วมหน่วยพิทักษ์ราตรีอีกล่ะ?”เสียงของหลินชีเยี่ยดังขึ้นอีกครั้ง ก้องกังวานในหุบเขาที่เงียบสงัด“พวกนายเคยรู้อัตราการเสียชีวิตประจำปีของหน่วยพิทักษ์ราตรีต้าเซี่ยหรือไม่?”“ในหนึ่งปี โดยเฉลี่ยแล้วในทุกๆ เจ็ดคนของหน่วยพิทักษ์ราตรี จะมีหนึ่งคนเสียชีวิตในการรบ อัตราการเสียสละนี้ยังสูงกว่าจำนวนทหารใหม่ที่เข้ามาทดแทนในแต่ละปี ในจำนวนหน่วยพิทักษ์ราตรีที่เสียสละเหล่านี้ 95 เปอร์เซ็นต์เสียชีวิตในระหว่างกวาดล้างสิ่งลี้ลับ”“เมื่อสงครามเริ่มขึ้น พวกนายซึ่งเป็นทหารใหม่จะต้องแบกรับหน้าที่ปกป้องเมือง พวกนายพร้อมที่จะเดิมพันชีวิตของตัวเองเพื่อปกป้
