ยหน้ามองหน้าผาสูงที่เกือบตั้งฉากนั้น อดไม่ได้ที่จะเอ่ยปาก “นี่มันจะปีนขึ้นไปได้จริงๆ เหรอ?”“……ฉันก็ไม่รู้เหมือนกัน” สีหน้าของซูหยวนซับซ้อนอย่างยิ่ง “ในบรรดากีฬาเอ็กซ์ตรีม การปีนผาด้วยมือเปล่าก็เป็นหนึ่งในกีฬาที่อันตรายที่สุด ฉันเคยปีนผาด้วยมือเปล่ามาก่อนสองสามครั้ง แต่ไม่ว่าจะเป็นความสูงหรือความอันตราย ก็ไม่มีทางเทียบกับหน้าผานี้ได้……ที่นี่เป็นที่ราบสูงอยู่แล้ว อากาศก็เบาบาง อีกทั้งยังมีพายุหิมะรบกวนอีกแม้แต่การปีนเขาโดยสวมอุปกรณ์ป้องกันก็ยังอันตรายมาก แล้วนี่จะปีนด้วยมือเปล่าอีก”“ครูฝึกหลินน่าจะดูแลความปลอดภัยของพวกเราได้นะ”“ถ้าเป็นอย่างนั้น โอกาสที่จะล้มเหลวกลับจะยิ่งสูงขึ้น” ซูหยวนเอ่ยอย่างสงบ“การปีนผาด้วยมือเปล่าไม่ได้ทดสอบแค่พละกำลังและความอดทนของผู้ปีนเท่านั้น แต่ยังรวมถึงพลังใจด้วยสำหรับการปีนผาด้วยมือเปล่าที่สูงขนาดนี้ เมื่อเริ่มต้นแล้วก็ไม่มีทางถอยหลังได้ แม้ว่าระหว่างทางจะเหนื่อยแค่ไหน ทนไม่ไหวแค่ไหน ก็ต้องก้มหน้าปีนขึ้นไปเรื่อยๆ เพราะแม้ว่าจะอยากหยุดพักกลางอากาศ กล้ามเนื้อก็ยังต้องเกร็งตลอดเวลา ต้องต้านทานแรงลมและหิมะอีกในระหว่างที่ปีน เมื่อพละกำลังของผู้ปีนค่อยๆ ถึงขีดจำกัด ภายใต้การทรมานทั้งความกลัวและความเหนื่อยล้าคนเราจะควบคุมตัวเองไม่ได้และเกิดความคิดอยากถอย ถ้าเป็นการปีนผาด้วยมือเปล่าจริงๆ ในยามที่เผชิญหน้ากับความเป็นความตาย คนเราก็มักจะปลดปล่อยศักยภาพออกมา บังคับต
