นายไปเถอะ ยังไงด้วยสมรรถภาพร่างกายของฉันกับซูหยวน ก็น่าจะทนผ่านการฝึกนรกช่วงนี้ไปได้ไม่ยาก เราไม่จำเป็นต้องให้นายดูแลหรอก ไปตามหลูเป่าโย่วสิขึ้นไปแซงหน้าเขา ตำแหน่งที่หนึ่งของทหารใหม่ค่ายฝึกอบรมรุ่นนี้ นสายคงไม่ยอมยกให้เขาง่ายๆ หรอกนะ?”ฟางโม่มองทั้งสองคนด้วยสีหน้าซับซ้อนครู่หนึ่ง แล้วหันไปมองทางที่หลูเป่าโย่วจากไป ลังเลอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะพยักหน้า“ได้ ฉันจะรอพวกนายที่ยอดเขากงเก๋อนะ”พูดจบเขาก็ก้าวเท้าออกวิ่ง เคลื่อนตัวอย่างคล่องแคล่วบนทุ่งร้าง แล้วหายลับไปจากสายตาของติงฉงเฟิงอย่างรวดเร็ว“เฮ้อ~” ติงฉงเฟิงถอนหายใจ “สัตว์ประหลาดสองคนนี้……ไม่รู้ว่าสุดท้ายใครจะได้ที่หนึ่งกันนะ”“ห้าสิบห้าสิบ” ซูหยวนพูดอย่างเหม่อลอยขณะที่กำลังกัดขนมตึกๆๆๆทันทีที่เสียงพูดจบลง เฮลิคอปเตอร์ไร้คนขับหลายสิบลำบินผ่านเหนือทุ่งร้าง ดึงดูดความสนใจของทหารใหม่ทุกคนบนเส้นทางนี้ทันที“นั่นคือ……”“ถึงเวลาแล้ว” ติงฉงเฟิงมองดูเวลาด้วยสีหน้าที่ซับซ้อน “แปดสิบคนที่จะถูกคัดออกวันนี้ น่าจะปรากฏตัวแล้ว……”[ขณะนี้จะประกาศรายชื่อผู้ที่ถูกคัดออก] เสียงอิเล็กทรอนิกส์แบบเครื่องจักรดังออกมาจากลำโพงที่ติดตั้งอยู่บนเฮลิคอปเตอร์ไร้คนขับ ก้องไปทั่วทุกมุมของเส้นทางนี้ ทำให้ทุกคนได้ยินอย่างชัดเจน[อันดับที่หกร้อยสิบสองเซี่ยหลงถูกคัดออก อันดับที่หกร้อยสิบเอ็ดเฉินซวนย่าถูกคัดออก อันดับที่หกร้อยสิบหลี่เสวียนอี้ถูกคัดออก…]ทหารใหม่ทุกคนหยุดเดิน ตั้