”“ที่ราบสูงปามีร์กว้างใหญ่ขนาดนี้ เทือกเขาคุนหลุนซ่อนอยู่ที่ไหนกันแน่”“ไม่รู้สิ ต้องหา”“ภารกิจของท่านโลกิ พวกเราไม่อาจละเลยได้ ต้องทำให้สำเร็จโดยเร็วที่สุด” เหลิ่งเซวียนลูบจมูก“อืม ออกเดินทางกันเถอะ”ซือเสี่ยวหนานก็ลูบจมูกเช่นกันดังนั้น ทั้งสองคนจึงเริ่มคลานด้วยความเร็วเต่าบนทุ่งหิมะ…ที่ราบสูงปามีร์อีกด้านหนึ่งเครื่องบินขนส่งทหารบินผ่านเหนือยอดเขาหิมะขาวโพลน ประตูเครื่องบินค่อยๆ เปิดออก ลมหนาวผสมกับเกล็ดหิมะพัดเข้ามาในห้องโดยสารทหารใหม่สวมชุดกันหนาวสะพายร่มชูชีพ มองไปยังเทือกเขาเบื้องล่าง สูดหายใจลึกแล้วกระโดดลงไปทีละคนเมื่อทหารใหม่ทั้งหมดลงไปแล้ว หลินชีเยี่ยและคนอื่นๆ ก็เดินไปที่ห้องโดยสาร ถือแผนที่ในมือ เปรียบเทียบกับเส้นทางในระยะไกล“ชีเยี่ย ที่ราบสูงปามีร์กว้างใหญ่ขนาดนี้ ทหารใหม่มากมายกระจายกันไป พวกเราจะดูแลได้ทั่วถึงเหรอ?” ไป๋หลี่พั่งพั่งถามอย่างกังวล“ได้สิ” หลินชีเยี่ยชี้ไปที่เส้นทางบนแผนที่ “แม้ว่าที่ราบสูงปามีร์จะมีพื้นที่กว้างใหญ่ แต่เส้นทางที่เราออกแบบไว้นี้ครอบคลุมเพียงส่วนเล็กๆ เท่านั้น อีกทั้งเส้นทางนี้ขรุขระมาก แทบไม่มีคนอื่นผ่านมา ทำให้เราจัดการได้ง่ายขึ้นนอกจากนี้ฉันยังติดตั้งอุปกรณ์ระบุตำแหน่งไว้ในชุดกันหนาวของพวกเขาทุกคน หากมีใครออกนอกเส้นทาง เราจะรู้ได้ทันที”“แล้วต่อไปพวกเราต้องทำอะไรบ้าง?” เฉาเยวียนถาม“ฉันได้แบ่งเส้นทาง 6 วันของพวกเขาออกเป็น 6 พื้นที่ เพื่อป้องก
