ย่างเย็นเยียบตึง!!ดาบและหมัดของลิงยักษ์ปะทะกันอย่างรุนแรง ลมพายุพัดกระหน่ำออกมา ทำให้เกล็ดหิมะในอากาศแตกกระจายไปเกือบครึ่งหลังจากการปะทะอันสั้น ร่างใหญ่โตของลิงยักษ์ดูเหมือนจะได้รับบาดเจ็บจากคมดาบของเฉินหาน ร่างกายสั่นสะเทือน แขนขวาที่แข็งแรงพลันเบี่ยงออกจากวิถีเดิม พุ่งไปยังอีกฝั่งของถนนที่นั่น สิ่งลึกลับที่มีลักษณะเหมือนตุ๊กตาล้มลุก ซึ่งกำลังแอบดูการต่อสู้ด้วยความยินดี ก็ชะงักไปชั่วขณะโครม!!หมัดของลิงยักษ์ที่ถูกเฉินหานทำให้เบี่ยงเบนไป บังเอิญพุ่งไปชนเข้ากับบริเวณที่ตุ๊กตาล้มลุกอยู่พอดี ได้ยินเสียงดังสนั่น ฝุ่นควันฟุ้งกระจายพื้นดินแตกร้าว ร่างของตุ๊กตาล้มลุกถูกหมัดเดียวฝังลงไปในพื้น เหมือนงานศิลปะที่ถูกฝังอยู่ในพื้นคอนกรีต บนผิวของตุ๊กตาล้มลุก รอยยิ้มที่มุมปากของชายที่ถูกวาดไว้ดูแข็งทื่อจนบรรยายไม่ถูกตุ๊กตาล้มลุก? กำปั้นของวานรปีศาจค่อยๆ ยกออกจากพื้นดิน ดวงตาสีทองสุกใสมองไปที่สิ่งลี้ลับอย่างเย็นชาเพียงแวบเดียว แล้วละสายตาไปอย่างไม่ใส่ใจแต่ในชั่วขณะนั้น สิ่งลี้ลับรู้สึกทันทีว่าตนเข้าใจความหมายที่แฝงอยู่ในสายตานั้นมันบอกว่า ‘ขอโทษนะ ไม่ได้ตั้งใจจะทำร้าย คราวหน้าจะระวัง’สิ่งลี้ลับล้มลงบนพื้นดินอย่างงุนงง ในดวงตาของชายที่มีลวดลายวาดอยู่บนตัวเต็มไปด้วยความรู้สึกน้อยใจและสับสนที่ยากจะอธิบายอีกด้านหนึ่ง ‘ตัวการ’ อย่างเฉินหานมองดาบในมือของตัวเอง แล้วก็มองดูวานรปีศาจขนาดใหญ่ตรงหน้า ในดวงตา
