บ่ง ร่างอวตารของซุนหงอคงก็จะจัดอยู่ในประเภทร่างอวตารของปีศาจ ส่วนร่างอวตารของเอ้อร์หลางเสินก็จะเป็นร่างอวตารของเทพเจ้า[ร่างทิพย์เทียมฟ้า] ที่เขาได้รับมาจากซุนหงอคง น่าจะเป็น ‘การเปลี่ยนแปลงร่างกายให้เหมือนสวรรค์’ ของฝ่ายปีศาจ หลินชีเยี่ยรู้สึกได้ว่าตัวเองสามารถควบคุมรูปร่างภายนอกของร่างอวตารปีศาจนี้ได้ตั้งแต่ตอนที่วิญญาณออกจากร่างและดูดซับพลังวิเศษแล้วกล่าวคือ [ร่างทิพย์เทียมฟ้า] โดยแก่นแท้แล้วก็คือ ความสามารถในการสร้างร่างอวตารปีศาจที่เป็นของตัวเองโดยเฉพาะหลินชีเยี่ยตั้งใจจะสร้าง [ร่างทิพย์เทียมฟ้า] นี้ให้มีรูปร่างใกล้เคียงกับตัวเอง แต่พอคิดอีกที ตอนนี้เขาต้องการร่างกายที่ใกล้เคียงกับสิ่งลี้ลับมากที่สุด ถ้าร่างกายทิพย์ที่เขาแปลงร่างเป็นมนุษย์ ก็ดูเหมือนจะขาดพลังข่มขวัญไปบ้างและอาจเป็นอุปสรรคต่อสิ่งที่เขาจะทำต่อไปดังนั้น ร่างอวตารปีศาจที่หลินชีเยี่ยสร้างขึ้นครั้งนี้ จึงเป็นรูปร่างเดิมของซุนหงอคงความจริงพิสูจน์แล้วว่า รูปร่างของวานรปีศาจผสมกับพลังปีศาจที่พลุ่งพล่านนี้ มีพลังข่มขวัญที่ดีทีเดียวเมื่อเห็นวานรปีศาจที่ดุร้ายขั้นอนันต์ตกลงมาจากฟ้า ผีปากกาที่กำลังเผชิญหน้ากับร่างกายของหลินชีเยี่ยอยู่ก็เลือกที่จะทะลวงความว่างเปล่า และถอยห่างออกไปอย่างรวดเร็วทันทีแม้ว่าจะเป็นสิ่งลี้ลับเหมือนกัน แต่นั่นไม่ได้หมายความว่าพวกเขาจะอยู่ร่วมกันอย่างกลมเกลียวและรักใคร่กันแม้แต่สิ่งลี้ลับส่วนใหญ่ก็เป
