มารถของเส้าผิงเกอ สำหรับแนวหน้านั้นขาดไม่ได้จริงๆดังนั้น เขาจึงอยากให้เฉินหานลองดู ไม่ว่าจะอย่างไรก็ตาม ถ้าสำเร็จทุกอย่างก็จะสมบูรณ์แบบถ้าพ่ายแพ้ ในเมืองนี้ก็ยังมีเส้าผิงเกอและจั่วชิง ไม่ว่าจะเกิดความวุ่นวายแบบไหน พวกเขาก็สามารถปราบปรามได้ทั้งหมดภายในหนึ่งนาที โดยไม่ทำให้ประชาชนบาดเจ็บพวกเขามีต้นทุนในการลองผิดลองถูก“หืม?”ในสำนักงาน เจียงจื่อหยาที่กำลังนั่งจิบชาอยู่บนโซฟา ราวกับรู้สึกถึงบางสิ่ง หันไปมองตรงกลางของเกลียวหมุนเมฆหิมะ“เกิดอะไรขึ้น?” จั่วชิงหันมาถาม“ไม่มีอะไร” เจียงจื่อหยายิ้มบางๆ ลูบเคราขาวแล้วกล่าว “แค่รู้สึกถึงกลิ่นอายของคนคุ้นเคยคนหนึ่ง”“คนคุ้นเคย? เป็นคนคุ้นเคยจากสรวงสวรรค์งั้นเหรอ?” จั่วชิงเอ่ยถามอย่างไม่เข้าใจ“ตอนนี้ต้าเซี่ยน่าจะมีเทพต้าเซี่ยเพียงไม่กี่องค์ที่คอยดูแลอยู่เท่านั้น ในเมืองหลวงนอกจากท่านแล้ว ก็ไม่น่าจะมีใครอื่นแล้วนะ?”“เป็นทั้งคนคุ้นเคยและคนใหม่……ความลับสวรรค์ไม่อาจเปิดเผย”เจียงจื่อหยาส่ายหน้า พูดอย่างลึกลับ“แต่ว่า ในเมื่อเขาปรากฏตัวแล้ว เรื่องราวอาจจะมีการเปลี่ยนแปลงบ้าง……” เจียงจื่อหยายกนิ้วขึ้นเบาๆ ชี้ไปยังวังวนเมฆหิมะที่อยู่ไกลออกไป “ให้ฉันช่วยเหลือเขาสักหน่อยแล้วกัน”……เมฆหิมะพัดม้วน ลมปีศาจพัดกระหน่ำเกล็ดหิมะมากมายปลิวจากป่าเขาที่ส่งเสียงซู่ซ่าขึ้นสู่ท้องฟ้า ร่างเลือนรางดุจขนนกบินตรงขึ้นไปยังวังวนเมฆหิมะ ร่างของเขาขยายขึ้นอย่างรวดเร็วหลินชีเยี่ยสา
