รุนแรงดวงตาสีทองของซุนหงอคงเปล่งประกายเจิดจ้า เขายกกระบองขึ้นสูง ฟาดลงมาที่ศีรษะของกิลกาเมชคนหลังหรี่ตาลง ไม่เลือกที่จะปะทะกับซุนหงอคงโดยตรง พลังสีม่วงพลุ่งพล่านรอบตัว ขณะที่พยายามต้านกระบองทอง อีกมือก็แทงดาบไปที่ลำคอของซุนหงอคงอย่างแม่นยำทันใดนั้น ร่างของซุนหงอคงสั่นสะท้าน ประกายสีทองในดวงตาหยุดชะงักไปชั่วขณะกระบองของเขาค้างกลางอากาศ ช่วงเวลาที่หยุดชะงักสั้นๆ นี้เอง ทำให้ดาบของ กิลกาเมชฉวยโอกาสชิงความได้เปรียบ ปลายดาบพุ่งตรงไปที่ลำคอของซุนหงอคง ในจังหวะที่กำลังจะแทงทะลุผิวหนังของเขา มันก็หยุดค้างอยู่กลางอากาศกระบองของซุนหงอคงอยู่ห่างจากศีรษะของกิลกาเมชไม่ถึงสองนิ้ว แต่ดาบของอีกฝ่ายกลับจรดอยู่ที่ลำคอของซุนหงอคงแล้วการเคลื่อนไหวของทั้งสองหยุดนิ่งกลางอากาศ บรรยากาศรอบข้างตกอยู่ในความเงียบสงัดการต่อสู้ครั้งนี้ กิลกาเมชเป็นผู้ชนะนอกลาน พวกผู้ช่วยพยาบาลที่เชียร์กิลกาเมช ต่างส่งเสียงเฮลั่นด้วยความยินดีเสียงดนตรีการต่อสู้ที่เร่งเร้าหยุดลงทันที บรากีที่เพิ่งตื่นขึ้นมาด้วยความงัวเงีย ส่งเสียงอุทานเบาๆ กอดพิณไว้ในอ้อมแขน มองไปที่สองคนในลานกว้าง ก่อนจะขมวดคิ้วเล็กน้อยภายในลานกิลกาเมชใช้ดาบจ่อที่ลำคอของซุนหงอคง ชะงักไปชั่วขณะ จากนั้นดวงตาก็ลุกวาวด้วยความโกรธอย่างที่ไม่เคยมีมาก่อน!“เจ้าหมายความว่าอย่างไร?” กิลกาเมชกดเสียงต่ำ “เจ้าไม่ได้คิดจริงๆ ใช่หรือไม่ว่า ข้าต้องให้เจ้ายอมแพ้ ข้าถึงจะชนะ?! เ
