ตึง–!!พยัคฆ์ขาวกดเม่นที่มีหนามเหล็กทั่วร่างลงบนพื้นหิมะอย่างแรง กรงเล็บคมกริบตัดผ่านหนามเหล็กที่หนาแน่น ทิ้งรอยแผลน่าสยดสยองไว้บนร่างของมันพยัคฆ์ขาวที่เต็มไปด้วยรูเลือดเหยียบย่ำร่างที่กำลังดิ้นรนของเม่นยักษ์ แล้วคำรามอย่างดุร้ายใส่ชายไร้ศีรษะที่เต็มไปด้วยสัญชาตญาณการฆ่าที่อยู่ข้างๆเขาถึงขีดจำกัดแล้วแม้ว่าฟางโม่จะอยู่ร่วมกับพยัคฆ์ขาว แต่ร่างกายของเขาไม่เพียงพอที่จะแสดงพลังทั้งหมดของพยัคฆ์ขาวออกมาได้ การที่สามารถเอาชนะสิ่งลี้ลับขั้นชวนหนึ่งตัวได้นั้น ถือเป็นขีดจำกัดสูงสุดที่เขาทำได้ในขั้นนี้แล้วตอนนี้ชายไร้ศีรษะถูกกลิ่นคาวเลือดบนตัวพยัคฆ์ขาวทำให้เขาคลุ้มคลั่ง เขาถือดาบประหารสองเล่มพุ่งเข้าใส่ฟางโม่อย่างรวดเร็วทันใดนั้น เงาสีแดงเข้มสายหนึ่งก็ตกลงมาจากท้องฟ้า พุ่งชนเข้าที่แผ่นหลังของชายไร้ศีรษะอย่างแม่นยำ ราวกับลูกปืนใหญ่ยิงเขาจมลงไปในหิมะ!พยัคฆ์ขาวที่บาดเจ็บสาหัสเห็นภาพนั้นก็ชะงักไปเล็กน้อยหิมะและฝุ่นผงฟุ้งกระจายไปทั่ว เด็กหนุ่มที่มีเงาปีกหกปีกอยู่ด้านหลังถือดาบตรง พุ่งออกมาจากกลุ่มควันอย่างรวดเร็ว เท้าทั้งสองข้างลากเป็นรอยยาวบนพื้นหิมะ ก่อนจะค่อยๆ หยุดลง“ฉันก็ว่าแล้ว เหมือนได้กลิ่นอะไรที่น่ารังเกียจ” หลูเป่าโย่วเหลือบมองพยัคฆ์ขาวอย่างเฉยเมย “ที่แท้นี่คือร่างแท้จริงของนายนี่เอง”ไอร้อนพวยพุ่งออกมาจากซอกฟันของพยัคฆ์ขาว มันจ้องมองหลูเป่าโย่วชั่วครู่ แล้วเสียงทุ้มต่ำก็ดังขึ้น“ทำไมนายถึงมา
