งน่าสะพรึงกลัวส่งเสียงคำรามดังสนั่นฟ้า พุ่งเข้าใส่กลุ่มทหารใหม่คนสามคนตรงกลางอย่างบ้าคลั่งพวกมันเหมือนฝูงฉลามที่หิวโหยในขณะที่หลูเป่าโย่วกำลังจะชักดาบออกมา ร่างสีแดงเข้มก็ปรากฏขึ้นตรงหน้าพวกเขาอย่างไม่มีปี่มีขลุ่ย ลมหนาวพัดพาเกล็ดหิมะโบกสะบัดรอบร่างในเสื้อคลุมสีแดงเข้มนั้น เขาสะพายกล่องสีดำ ยืนนิ่งอยู่เบื้องหน้าทั้งสามคน ราวกับกางร่มขนาดเท่าฟ้าทั้งผืนให้พวกเขาสายตาของเขากวาดมองรอบๆ อย่างสงบนิ่งผ่านสิ่งลี้ลับทั้งหลาย ดวงตาเปล่งประกายสังหารอย่างเยือกเย็น!“แค่พวกแก……ก็คิดจะฆ่าทหารของฉันเหรอ?”ตึง!หลินชีเยี่ยไม่ได้ใช้พลังจิต แต่เตะออกไปอย่างแรง พลังอันน่าสะพรึงกลัวถีบสิ่งลี้ลับขั้นชวนที่อยู่ด้านหน้าสุดจนอกยุบ ร่วงหล่นไปเหมือนดาวตกเหล่าสิ่งลี้ลับตนอื่นๆ ไม่หยุดชะงักแม้แต่น้อย ยังคงบุกเข้ามาอย่างบ้าคลั่ง ไม่เกรงกลัวความตายจากนั้น หลินชีเยี่ยก็ยกมือขึ้นเบาๆ กดลงในอากาศว่างเปล่าวงเวทย์เอัญเชิญสีสันสดใสผุดขึ้นบนพื้นหิมะ ร่างสวมชุดผู้ช่วยพยาบาลสีเขียวเข้มหลายสิบร่างปรากฏขึ้นจากความว่างเปล่า ยืนอยู่เหนือร่างหลินชีเยี่ย ทุกคนแผ่พลังขั้นมหาสมุทร หรือแม้แต่ขั้นพิภพออกมาพร้อมกันหลินชีเยี่ยโบกมือเบาๆ เอ่ยด้วยสีหน้าเรียบเฉย“ฆ่าให้หมด”
