งโม่ ใช้ดาบตรงพยุงร่างไว้อย่างยากลำบากดวงตาสีแดงเพียงข้างเดียวจ้องมองท้องฟ้าเงาร่างน่าสะพรึงกลัวบนท้องฟ้าในระยะไกลกำลังเคลื่อนที่เข้ามาใกล้อย่างรวดเร็ว พวกมันลงมาบริเวณป่าแห่งนี้อย่างต่อเนื่อง ล้อมทั้งสามคนเอาไว้ เสียงคำรามดังสนั่นราวกับคลื่นซัดเข้ามาขั้นชวน ขั้นมหาสมุทร และขั้นพิภพพลังงานหลายสิบสายที่เดือดพล่านปะทะกัน ทำให้ใบหน้าของหลี่เจินเจิน และคนอื่นๆ ซีดเผือดอ“แย่แล้ว”แมวขาวฟางโม่มองเงาร่างมากมายที่เดินออกมาจากป่า ล้อมพวกเขาทั้งสามคนเอาไว้ ดวงตาฉายแววสิ้นหวัง“คราวนี้……หนีไม่รอดจริงๆ แล้ว”หลูเป่าโย่วจ้องมองสิ่งลี้ลับที่มีพลังน่าสะพรึงกลัวเหล่านั้น กำด้ามดาบแน่นอย่างเงียบๆ โดยไม่พูดอะไรแต่ในดวงตาข้างเดียวของเขานั้นเต็มไปด้วยความมุ่งมั่นและความบ้าคลั่ง เขาเหมือนสัตว์ป่าที่ถูกบีบให้จนมุม แม้จะต้องตาย ก็จะฉีกเนื้อศัตรูไปด้วย“ครูฝึกหลินอยู่ไหน” หลี่เจินเจินมองไปรอบๆ“อะไรนะ?”หลี่เจินเจิน ขมวดคิ้วอธิบายว่า “ครูฝึกหลินเขาส่งข้อความมาบอกฉันว่าไม่ต้องพาคนจากหน่วย 006 มาด้วย เขาจะจัดการทุกอย่างเอง……ฉันคิดว่าเขาก็อยู่ที่นี่ซะอีก”“เขาไม่……”ฟางโม่กำลังจะพูดว่าครูฝึกหลินไม่ได้อยู่ที่นี่ แต่จู่ๆ ก็ชะงักอยู่กับที่‘ไม่ถูกสิ……ถ้าครูครูฝึกไม่ได้อยู่ที่นี่ แล้วเขาจะส่งข้อความให้หลี่เจินเจินมาคนเดียวได้ยังไง?’‘คงไม่ใช่ข้อความหลอกลวงหรอกนะ?’พายุหิมะโหมกระหน่ำ ป่าเขาสั่นไหวสิ่งลี้ลับนับสิบตัวที่มีพลั
