หลินชีเยี่ยที่ซ่อนตัวอยู่ไม่ไกลได้กลิ่นหอมแปลกประหลาดนี้ จึงเลิกคิ้วด้วยความประหลาดใจ“หอมขนาดนี้… มันคือเลือดของสิ่งมีชีวิตอะไรกันแน่” หลินชีเยี่ยพึมพำกับตัวเองถ้าเขาเดาไม่ผิด กลิ่นหอมบนตัวฟางโม่นี้ น่าจะเกี่ยวข้องกับสื่อกลางที่ใช้ตอนที่เขากลายเป็นตัวแทนของเทพต้าเซี่ยเหมือนกับที่เส้าผิงเกอเคยพูดไว้ สำหรับเทพต้าเซี่ยที่ยังไม่ตื่นขึ้นมาอย่างสมบูรณ์ จำเป็นต้องใช้สื่อกลางบางอย่างเป็นเครื่องมือ จึงจะสามารถถ่ายทอดพลังของตนให้กับตัวแทนได้ตอนที่เส้าผิงเกอได้รับ [เทพไป๋อู่ฉาง] สื่อกลางที่ใช้คือวังพญายม นอกเหนือจากนี้ สิ่งของหรือสิ่งมีชีวิตใดๆ ก็สามารถใช้เป็นสื่อกลางได้ ไม่ว่าจะเป็นคทาหยก ดาบ ยาดองในไห…สื่อกลางที่ฟางโม่ใช้ตอนกลายเป็นตัวแทน น่าจะเป็นที่มาของกลิ่นหอมประหลาดนี้“การวิ่งมารักษาตัวในที่ห่างไกลแบบนี้ เป็นการตัดสินใจที่ฉลาดจริงๆ” หลินชีเยี่ยเงยหน้าขึ้นมองทิศทางที่กลิ่นหอมแปลกประหลาดลอยไปตามลม ดวงตาหรี่ลงเล็กน้อย “แต่ว่า… ดูเหมือนโชคของพวกเขาจะไม่ค่อยดีนัก”……เรือนสี่ประสานแสงอาทิตย์ยามเช้าส่องผ่านหน้าต่างเข้ามา ตกกระทบลงบนผ้าปูที่นอนสีขาวสะอาด หลี่เจินเจินลืมตาขึ้นอย่างงัวเงีย แล้วลุกขึ้นนั่งบนเตียง เธอมองผ้าห่มบนตัวและสภาพแวดล้อมที่คุ้นเคยอย่างงงงวย ใช้เวลาหลายวินาทีกว่าจะตระหนักว่าที่นี่ไม่ใช่ค่ายฝึกอบรม และเธอไม่จำเป็นต้องตื่นแต่เช้าเพื่อฝึกซ้อมอีกต่อไปเธอล้มตัวลงนอนบนเตียงอีกครั้
