ง ตั้งใจจะนอนตื่นสายอย่างที่ไม่ได้ทำมานาน แต่กลิ้งไปมาก็ไม่สามารถหลับได้เธอติดนิสัยตื่นเช้าไปแล้ว แม้ตอนนี้จะให้เธอนอนต่อ เธอก็มิอาจหลับลงหลี่เจินเจินลืมตานอนบนเตียง มองท้องฟ้าที่ค่อยๆ สว่างขึ้นนอกหน้าต่าง จู่ๆ ก็เกิดความสงสัยขึ้นในใจ‘วันนี้ไม่ใช่วันส่งท้ายปีเก่าหรอกเหรอ? ทำไมถึงเวลานี้แล้ว ในเมืองยังเงียบสงบขนาดนี้?’‘ทุกคนไม่ฉลองปีใหม่กันเหรอ?’ขณะที่เธอลงจากเตียงอย่างจำใจเพื่อเตรียมล้างหน้าแปรงฟัน เสียงโทรศัพท์มือถือก็ดังขึ้นอย่างใสกังวาน หน้าจอแสดงเบอร์โทรที่ไม่คุ้นเคยหลี่เจินเจินลังเลอยู่ครู่หนึ่ง แต่ก็ยังรับสาย“ฮัลโหล?”[ฮัลโหล? เจินเจินใช่ไหม?] เสียงจากปลายสายฟังดูเร่งรีบ“ซูหยวน” หลี่เจินเจิน จำเสียงของซูหยวนได้ทันที “ทำไมโทรมาแต่เช้าแบบนี้ล่ะ? พวกนายเล่นไพ่นกกระจอกเสร็จแล้วเหรอ?”[อย่าพูดถึงไพ่นกกระจอกเลย ตอนนี้พวกเราอยู่ในสถานการณ์ที่ไม่ค่อยดีนัก มีสิ่งลี้ลับปรากฏตัวอยู่แถวๆ นี้ เธอช่วยเรียกสมาชิกหน่วยเมืองหลวงสักสองสามคนมาช่วยพวกเราหน่อยได้ไหม?] เสียงของซูหยวนฟังดูจริงจังมาก‘สถานการณ์ไม่ดี?’ หลี่เจินเจินขมวดคิ้ว ไม่เสียเวลาถามว่าเกิดอะไรขึ้น แต่ถามตรงๆ ว่า “พวกนายอยู่ที่ไหน?”ซูหยวนบอกสถานที่ห่างไกลแห่งหนึ่ง เป็นภูเขาลูกหนึ่งในชานเมืองเมืองหลวง“โอเค รอแป๊บนะ!”หลี่เจินเจินรีบแต่งตัวอย่างรวดเร็ว หยิบกล่องดำแล้วเปิดประตูห้องวิ่งออกไปตอนนี้มีสมาชิกหน่วยเมืองหลวงสองสามคนตื่นแล้ว กำ
