าที่แข็งแรงในห้อง ส่วนคนที่อยู่ชานเมืองห่างไกลก็ซุกหัวหลบใต้ผ้าห่มโดยตรง หลับสนิทเข้าสู่ห้วงนิทรา……ในกระบวนการอพยพของพลเมืองเหล่านี้ พวกเขาหลบเลี่ยงสถานที่ซ่อนตัวหรือการเคลื่อนไหวของสิ่งลี้ลับทั้งหมดได้อย่างสมบูรณ์แบบ ราวกับมีมือที่มองไม่เห็นขนาดใหญ่กำลังชี้นำทิศทางของพวกเขาตั้งแต่เข้าสู่ความฝัน จนถึงลุกขึ้นละเมอ กระทั่งกระบวนการอพยพทั้งเมืองเสร็จสิ้น ใช้เวลาไม่ถึงยี่สิบวินาทีเมื่อเส้าผิงเกอหลับตาลง ในชั่วพริบตา เมืองหลวงทั้งเมืองก็เข้าสู่ห้วงนิทรานี่คือพลังแท้จริงของ [เทพไป๋อู่ฉาง] ระดับกึ่งยอดมุษย์ และเป็นหัวหน้าหน่วยพิทักษ์ราตรีประจำเมืองหลวง ‘เส้าผิงเกอ’[เทพเฮยอู่ฉาง] ตัดอายุขัยเรียกวิญญาณ[เทพไป๋อู่ฉาง] เข้าฝันล่อวิญญาณ……แสงรุ่งอรุณส่องผ่านภูเขานอกเมืองหลวง ทอดลงบนผืนดินอันห่างไกลติงฉงเฟิงถือกล่องยา พร้อมกับฟางโม่และอีกสองคน เคลื่อนที่อย่างรวดเร็วผ่านหมู่บ้านที่เงียบสงัด มุ่งหน้าเข้าใกล้เชิงเขา“เอ๊ะ?”ซูเจ๋อที่หอบแฮ่กๆ อยู่ท้ายขบวนเหมือนจะสังเกตุเห็นอะไรบางอย่าง จึงอุทานเบาๆ แล้วขยี้ตาแรงๆ“เป็นอะไร?” ติงฉงเฟิงเอ่ยปากอย่างระแวดระวัง “นายเห็นสิ่งลี้ลับปรากฏตัวเหรอ?”“ไม่ใช่” ซูเจ๋อจ้องมองไปทางหมู่บ้านหนึ่งอย่างเหม่อลอย “เมื่อกี้ฉันเหมือนเห็นชาวบ้านคนหนึ่งใส่ชุดนอนวิ่งออกมาจากบ้านอย่างบ้าคลั่ง แล้วกระโจนเข้าไปในคอกหมู……”ติงฉงเฟิง “……”ซูหยวนอดไม่ไหว ยื่นมือออกไปหยิกเนื้อที่เอวของซูเจ
