งลี้ลับ มีความสัมพันธ์กับความหนาแน่นของประชากรมนุษย์ ยิ่งมีคนหนาแน่นมากเท่าไหร่ โอกาสที่สิ่งลี้ลับจะปรากฏตัวก็ยิ่งมากขึ้นเท่านั้น และพลังของมันก็จะยิ่งแข็งแกร่งขึ้นด้วย” ซูหยวนอธิบาย“ใจกลางเมืองหลวงอาจจะซ่อนสิ่งลี้ลับจำนวนมากไว้จริงๆ ในชานเมืองน่าจะเบาบางกว่า ถึงแม้จะมีบ้าง ระดับของมันก็คงไม่น่ากลัวเท่ากับที่เราเพิ่งเจอมา พวกเราสี่คนร่วมมือกัน ก็น่าจะมีกำลังต่อสู้ได้”ซูหยวนพูดจบก็เหลือบมองซูเจ๋อที่ทำหน้าไร้เดียงสาข้างๆ มุมปากกระตุกเล็กน้อย “อ้อ! สามคนต่างหาก”ซูเจ๋อ ‘……ฉันไม่ใช่คนสินะ?’“นี่มันไม่เสี่ยงเกินไปหรอกเหรอ?” ฟางโม่ขมวดคิ้ว“พวกนายไม่จำเป็นต้องมาพัวพันด้วยหรอกนะ……”“พูดอะไรของนาย” ติงฉงเฟิงยื่นมือออกมาตบหลังฟางโม่เบาๆ พลางหัวเราะ พูดว่า “ก็ไม่ได้ตายแน่นอนสักหน่อย ถ้าแค่อันตรายนิดหน่อยยังไม่กล้าเสี่ยง ปล่อยให้เพื่อนกลายเป็นคนพิการ แล้วจะเป็นหน่วยพิทักษ์ราตรีทำบ้าอะไร”“พอดีเลย วันนี้ไม่ได้ฝึกซ้อม มือก็เริ่มคันๆ แล้ว มีศัตรูมาให้ซ้อมบ้างก็ไม่เลว” ซูหยวนพูดเรียบๆ จากนั้นก็หันไปจ้องซูเจ๋อ “นายก็คันมือแล้วใช่ไหม?”“เอ่อ… ใช่ๆๆ! น้องสาวผมพูดถูก!” ซูเจ๋อฝืนยิ้มออกมา“งั้นก็ตกลงตามนี้ ไปร้านขายยาแถวนี้เอา… เอ่อไม่ใช่ ซื้อยามาหน่อย แล้วออกเดินทางไปชานเมือง ทายาให้ฟางโม่” ติงฉงเฟิงตบต้นขาดังปั้ก“ออกเดินทาง!”ฟางโม่ยืนนิ่งอยู่กับที่ มองสามคนตรงหน้า จากนั้นก็ก้มลงมองแขนตัวเอง มุมปากปรากฏรอยย
