ิ้มขื่นๆ ความรู้สึกอบอุ่นอย่างประหลาดพุ่งขึ้นมาในใจติงฉงเฟิงคล้องไหล่เขาพาเดินไปอย่างรวดเร็ว เกล็ดหิมะสีขาวโบยบินในรัตติกาล สายใยที่มองไม่เห็นกำลังเชื่อมโยงพวกเขาเข้าด้วยกันอย่างเงียบๆพอพวกเขาเดินไปไกล ร่างของหลินชีเยี่ยก็ค่อยๆ เดินออกมาจากเงามืดบนถนนเขามองไปทางที่ทั้งสี่คนจากไป มุมปากยกขึ้นเป็นรอยยิ้ม“ดูเหมือนว่าการประกาศวันหยุดครั้งนี้จะถูกต้องแล้ว……”ร่างของเขาสั่นไหวเล็กน้อย กลายเป็นเงาสีดำ แล้วตามไปอย่างเงียบกริบ
