บทที่ 30เซียวเหยียนรับกระบี่มา ความคิดในหัวหมุนอย่างรวดเร็ว
ตอนนี้เขาไม่ใส่ใจเรื่องการปิดบังความสามารถอีกต่อไปแล้ว แต่กำลังชั่งน้ำหนักข้อดีข้อเสีย การร่ายรำเพลงกระบี่เพื่อแสดงพรสวรรค์ออกมา ย่อมจะทำให้ทุกคนต้องตกตะลึงอย่างแน่นอน
ถึงแม้จะไม่เปิดเผยระดับพลังกายเนื้อ และใช้เพียงร่างกายของเด็กธรรมดาในการตวัดกระบี่ ซึ่งไม่อาจแสดงพลังของเคล็ดวิชากระบี่คลื่นสมุทรระดับขั้นเทวะออกมาได้ แต่ขอเพียงอาศัยกลิ่นอายของขั้นเทวะเพียงเล็กน้อย ด้วยสายตาอันเฉียบคมของปรมาจารย์กระบี่ผู้นี้ ก็น่าจะมองเห็นศักยภาพด้านเพลงกระบี่ของเขาได้
การมีปรมาจารย์กระบี่เป็นอาจารย์ ย่อมไม่ต้องกังวลว่าจะมีใครมาลอบทำร้าย
เพียงแต่…หากฝากตัวเป็นศิษย์ของเขา ก็จะต้องติดตามเขาไปยังกระท่อมกระบี่ทางทิศใต้เพื่อบำเพ็ญตน ที่นั่นคือสถานศักดิ์สิทธิ์ของนักกระบี่ แต่หากเทียบรากฐานโดยรวมแล้ว ก็อาจจะไม่ลึกซึ้งเท่าจวนขุนพลเทวะ และไม่มีคลังความรู้ที่อุดมสมบูรณ์เท่าหอฟังเสียงฝน
และตนเองก็จำเป็นต้องอาศัยวิถีแห่งหมากและศิลปะอื่นๆ เพื่อเลื่อนระดับ ด้วยท่าทีที่เคร่งขรึมไม่ยิ้มแย้มของปรมาจารย์กระบี่ผู้นี้ ส่วนใหญ่คงจะเข้มงวดอย่างยิ่ง และอาจจะไม่ยอมให้ตนเอง “ทำเรื