ตรอกมืด มุมถนนที่ไร้ผู้คน ตู้ในบ้านเก่า ถังขยะเก่าๆ ด้านมืดของเสาไฟ……ดวงตาหลายคู่เบิกกว้าง ราวกับผู้ที่กระหายน้ำในทะเลทรายมาหลายสิบวัน จ้องมองไปยังทิศทางที่กลิ่นแปลกประหลาดโชยมาอย่างโลภมาก ถนนที่เคยสงบก็เริ่มปั่นป่วนอย่างน่าขนลุก……บนตึกสูง“มีบางอย่างผิดปกติ” เส้าผิงเกอเหมือนจะสังเกตเห็นบางอย่าง “ดูเหมือนจะมีสิ่งลี้ลับคลุ้มคลั่งเป็นวงกว้างในบางพื้นที่”“แถวๆ ย่านการค้า”หลินชีเยี่ยขมวดคิ้วขณะรับรู้สถานการณ์ที่อยู่ไกลออกไป “ทำไมถึงเป็นแบบนี้……”ด้วยการรับรู้ทางจิต หลินชีเยี่ยมองเห็นภาพฟางโม่สังหารสิ่งลี้ลับที่เน่าเปื่อย แต่กลับถูกสิ่งลี้ลับอีกตัวโจมตีจนได้รับบาดเจ็บอย่างชัดเจนเขารู้ตัวมานานแล้วว่า สิ่งลี้ลับขั้นฉือตัวที่สองกำลังเข้ามาใกล้ แต่ไม่ได้ลงมือช่วย เหตุผลหลักคือเขาเชื่อว่าด้วยพรสวรรค์ของฟางโม่ จะสามารถหลบการโจมตีครั้งนี้ได้ ส่วนบาดแผลเล็กน้อยที่ได้รับในระหว่างนี้ ถือเป็นส่วนหนึ่งของการฝึกฝนที่หลีกเลี่ยงไม่ได้ทุกคนล้วนเติบโตขึ้นทีละน้อยจากการต่อสู้และบาดเจ็บ หากเขาปกป้องทหารใหม่เหล่านี้ราวกับดอกไม้ในอุ้งมือไม่ให้ได้รับบาดเจ็บใดๆ พวกเขาก็จะไม่มีวันเติบโตอย่างแท้จริงแต่ปฏิกิริยาลูกโซ่ที่เกิดขึ้นหลังจากฟางโม่บาดเจ็บและเลือดออกนั้น ออกจะเกินความคาดหมายของเขาอยู่บ้างหากเดาไม่ผิด สิ่งลี้ลับในบริเวณนั้นถูกดึงดูดด้วยเลือดของฟางโม่ จึงตกอยู่ในอาการคลุ้มคลั่ง แต่ทำไมเลือดของฟางโม่ถึงดึงดู
