ดพวกมันได้?ในตัวฟางโม่มีสายเลือด ‘ปาฏิหาริย์’ ของหลินชีเยี่ยไหลเวียนอยู่ส่วนหนึ่งก็จริง แต่เขารู้ดีว่าแม้แต่เลือดที่บรรจุ[พิภพเทพ] ก็ไม่น่าจะมีผลแบบนี้ได้ มิฉะนั้นเขาก็คงถูกสิ่งลี้ลับที่บ้าคลั่งฉีกร่างเป็นชิ้นๆ ไปแล้วตั้งแต่อยู่ที่เมืองชางหนาน“สิ่งลี้ลับระดับต่ำจำนวนมากกำลังมุ่งหน้าไปทางเดียวกัน สิ่งลี้ลับระดับสูงบางส่วนที่ซ่อนตัวอยู่ในพื้นที่นั้นก็กำลังกระสับกระส่าย……ดูเหมือนจะมีสิ่งลี้ลับขั้นอนันต์สองตัวกำลังไล่ตามไปที่นั่นด้วย……สิ่งลี้ลับระดับสูงพวกนั้นลงมือเร็วกว่าที่คาดไว้”เส้าผิงเกอหลับตาพลางพูด ราวกับกำลังรับรู้การไหลเวียนพลังของสิ่งลี้ลับ ชั่วครู่ต่อมา เขาลืมตาขึ้น มองไปทางเฉินหานด้วยสีหน้าเคร่งเครียด“ถึงเวลาที่คุณต้องลงมือแล้ว”“ครับ”เฉินหานดูเหมือนจะรอคอยช่วงเวลานี้มานาน เขาวางมือขวาลงบนด้ามดาบที่เอว แสงสลัวสองแสงวาบผ่านในดวงตา เขาก้าวไปยังความว่างเปล่าที่ขอบระเบียงในชั่วขณะถัดมา ร่างที่สวมเสื้อคลุมทหารพลันหายวับไปจากที่เดิม……ใต้สะพานดาบตรงเปื้อนเลือดค่อยๆ ถูกชักออกจากซากศพหมาป่าหลูเป่าโย่วยืนอยู่ข้างแอ่งโลหิต เช็ดคราบเลือดออกจากแก้มด้วยสีหน้าเรียบเฉย ดวงตาข้างที่เปล่งประกายสีแดงฉานค่อยๆ กลับสู่สภาพปกติ“ตายแล้วเหรอ……น่าเบื่อจัง”หลูเป่าโย่วเก็บดาบกลับเข้าไปในกล่องดำ หันไปมองด้านหลัง ขอทานน้อยยังคงนั่งอยู่บนพื้นอย่างว่าง่าย เธอหลับตาแน่น ใบหน้าซีดเซียวนั้นยังคงสั่นเทาด้วยควา
