เปื่อยจากกลางอากาศ!ภายใต้แสงไฟสลัว ประกายมีดวาบขึ้นชั่วพริบตาคมมีดสั้นตัดผ่านลำคอของร่างเน่าเปื่อย เลือดสีเขียวอมเทาพุ่งกระฉูดออกมา ฟางโม่ดูเหมือนจะเตรียมพร้อมรับมือกับสถานการณ์นี้ ปลายเท้าแตะลงบนจุดกลางแอ่งของเหลว แล้วลอยตัวขึ้นอีกครั้ง ภายในลมหายใจเดียวก็ลงมายืนห่างออกไปหลายสิบเมตรการหยุดชั่วขณะนั้นทำให้ปลายรองเท้าของเขาถูกกัดกร่อนเป็นรู แต่ไม่ได้ทำให้นิ้วเท้าบาดเจ็บเมื่อศีรษะของร่างเน่าเปื่อยร่วงลง สิ่งลี้ลับขั้นฉือตัวนี้ก็สิ้นชีพอย่างสมบูรณ์ ขณะที่ฟางโม่ถอนหายใจโล่งอก กำลังจะเอาผ้าที่อุดจมูกออก แสงเย็นเยียบวาบขึ้นจากตรอกข้างกาย!สิ่งลี้ลับตัวที่สอง?ฟางโม่เบิกตากว้าง อาศัยการหยั่งรู้และปฏิกิริยาที่เหนือกว่าปกติ เขาถอยหลังอย่างรวดเร็ว หลบหลีกจุดสำคัญของตัวเองแม้จะเป็นเช่นนั้น ประกายแสงเย็นเฉียบก็ยังตัดผ่านแขนของเขา ฟันเป็นรอยแผลลึก เลือดสดพุ่งกระเซ็นออกมาหยดลงบนพื้นคอนกรีตกลิ่นหอมอันแปลกประหลาดแผ่ซ่านออกมาโดยมีฟางโม่เป็นจุดศูนย์กลาง!“แย่แล้ว……” สีหน้าของฟางโม่พลันมืดครึ้ม
