งก็ไม่ได้ตระหนักว่า ตอนนี้เขาที่เคยได้รับการปกป้องจากตุ๊กตาหิมะสามตนที่เมืองชางหนาน บัดนี้ได้กลายเป็นเทพผู้พิทักษ์สรรพชีวิตนับหมื่นแสนไปแล้ว……ฉัวะ!!คมมีดสั้นฟันผ่านแผ่นหลังของร่างเน่าเปื่อย กลิ่นเหม็นเน่ารุนแรงโชยมาปะทะใบหน้าร่างนั้นคำรามด้วยความโกรธ หันกลับมาอย่างฉับพลัน ฝ่ามือที่เลือนรางฟาดตรงมาที่ใบหน้าของฟางโม่เด็กหนุ่มเคลื่อนไหวอย่างคล่องแคล่วบนพื้น กระโดดหลบหลีกกรงเล็บสีเขียวอมเทานั้นได้อย่างหวุดหวิด ดวงตาทั้งสองจับจ้องไปยังร่างเน่าเปื่อยที่บาดเจ็บตรงหน้า มือกระชับมีดสั้นไว้ใต้กำปั้น ราวกับแมวป่าที่พร้อมจะต่อสู้หลังจากถูกฟางโม่โจมตีสองครั้งติดต่อกัน ร่างเน่าเปื่อยดูเหมือนจะโกรธจัด ล้มเลิกความคิดที่จะหนี หันมาจ้องมองเขาอย่างโกรธแค้น ยื่นมือทั้งสองออกมา ใช้ปลายนิ้วอันแหลมคมแทงเข้าไปในหัวใจของตัวเองเมื่อปลายนิ้วจมลึกลงไป ของเหลวสีเขียวอมเทาไหลออกมาจากบริเวณหัวใจพร้อมกับกลิ่นเหม็นรุนแรง แผ่กระจายไปอย่างรวดเร็วบนถนนที่ไร้ผู้คนฟางโม่ขมวดคิ้ว รู้สึกคลื่นไส้อย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน เขาใช้มีดตัดเสื้อผ้าส่วนหนึ่งออกมาอุดจมูก จากนั้นก็เคลื่อนร่างพุ่งเข้าหาร่างเน่าเปื่อยอีกครั้งขณะที่ของเหลวสีเขียวอมเทาแผ่กระจายออกไป ควันขาวลอยขึ้นมาจากถนนคอนกรีต เสียงกัดกร่อนดังขึ้นต่อเนื่องฟางโม่หรี่ตา ก่อนจะกระโดดขึ้นจากถนน ร่างเบาหวิวลงไปบนยอดเสาไฟสูง อาศัยแรงส่งพลิกตัว ฟันฟาดลงมาที่ใบหน้าของร่างเน่า
