ดด้วย?”ซูหยวนพูดเสียงเรียบ “อ๋อ เมื่อกี้มียุงบนหน้านายน่ะ”“นี่มันฤดูหนาวนะ จะมียุงที่ไหนกัน?!”“……ดูสิ”ซูหยวนชี้ไปที่ฟางโม่เพี๊ยะ!ฟางโม่ตบยุงที่กำลังจะดูดเลือดแล้วโยนลงถังขยะข้างๆ ในถังตอนนี้เต็มไปด้วยซากยุงมากมายซูเจ๋อ “……”“นายเป็นตัวอะไรกันแน่……” ซูเจ๋อถามอย่างไม่เข้าใจ คำพูดยังไม่ทันจบ หลอดไฟบนเพดานห้องเล่นไพ่ก็พลันมืดลง แต่แล้วก็กลับมาสว่างเหมือนเดิมอย่างรวดเร็วแต่ไม่รู้ว่าเป็นความคิดไปเองของซูเจ๋อหรือเปล่า หลังจากไฟกระพริบ แสงไฟในห้องดูเหมือนจะเปลี่ยนเป็นสีเขียวเรืองแสงอย่างน่าประหลาด“หืม?”ฟางโม่และซูหยวนที่นั่งอยู่ หันไปมองในทิศทางเดียวกัน พร้อมขมวดคิ้วแน่น……ในโถงทางเดิน หญิงสาวในชุดทำงานเดินมาหยุดอยู่หน้าห้องพักห้องหนึ่งเธอมองผ่านกระจกทรงกลมเข้าไปในห้อง ภายในห้องมืดสนิท มีเพียงแสงสีเขียวอ่อนๆ จากโทรทัศน์ส่องออกมาบนเตียงฝั่งตรงข้ามมีเงาร่างคนนอนอยู่อย่างเลือนราง แต่แสงสลัวทำให้มองไม่ชัดนักเธอยื่นมือออกไปเคาะประตูห้องพักแล้วเปิดเข้าไป“นายท่าน คุณต้องการนวดขาไหมคะ?”เธอเปิดประตู ความเย็นประหลาดไหลออกมาจากห้องพัก ในโรงอาบน้ำที่เปิดเครื่องทำความร้อนเต็มที่ กลับรู้สึกเย็นราวกับถ้ำน้ำแข็งเครื่องปรับอากาศในห้องนี้เสียหรือ?ความคิดหนึ่งแวบผ่านสมองของเธอในห้องพักที่หนาวเย็น แสงสีเขียวอันน่าขนลุกจากโทรทัศน์ส่องลงบนที่นอนสีซีด เงาร่างคลุมเครือที่นอนอยู่ในเงามืดไม่ขยับเขยื้อน หลังจากผ่านไปค
