ียญห้วงอวกาศส่วนบุคคลเหรอ?” หยวนกังพร้อมกับเหล่าครูฝึกเดินมาพร้อมรอยยิ้ม “ของแบบนี้ ฉันไม่ได้เห็นมาหลายปีแล้ว……ดูเหมือนว่าครั้งนี้ที่นายออกไป ได้สร้างผลงานที่น่าตกตะลึงสินะ?”“แค่โชคดีน่ะครับ” หลินชีเยี่ยเก็บเหรียญรางวัลไว้ ยิ้มเล็กน้อย แล้วตอบอย่างไม่ใส่ใจหยวนกังก็ไม่ได้ถามอะไรมาก เขาเหลือบมองกล่องไม้ที่อยู่ด้านหลังของหลินชีเยี่ย แล้วถามอย่างสงสัย “หืม?นายเริ่มแบกกล่องดำตั้งแต่เมื่อไหร่เนี่ย?”“มีดาบเล่มหนึ่งที่เก็บไม่ค่อยสะดวก ก็เลยเก็บไว้ในกล่องชั่วคราว”สิ่งที่อยู่ในกล่องดำด้านหลังของหลินชีเยี่ยก็คือวัตถุศักดิ์สิทธิ์ที่แย่งชิงมาจากที่ราบฟ้าสูง นั่นก็คือดาบอามาโนะมุราคุโมะเนื่องจากคุณสมบัติพิเศษ ‘ไม่มีสิ่งใดที่ไม่สามารถตัดได้’ ทำให้ไม่สามารถเก็บไว้ในฝักดาบใดๆ ได้ หลินชีเยี่ยจึงต้องใช้กล่องดำในการเก็บรักษา โดยใช้โลหะยึดด้ามจับของดาบอามาโนะมุราคุโมะไว้ เพื่อให้แน่ใจว่าคมดาบจะไม่สัมผัสกับกล่องดำหรือสิ่งของใดๆ“เช้านี้ พวกเราได้รับคำสั่งจากผู้บัญชาการจั่วให้จบหลักสูตรทหารใหม่ภายในสิบวัน” หยวนกังมองไปที่ หลินชีเยี่ย “นายคิดยังไง?”เมื่อพูดถึงเรื่องสำคัญ สีหน้าของหลินชีเยี่ยก็เคร่งขรึมขึ้น“เวลาสิบวัน ไม่ว่าจะใช้เพื่อเสริมสร้างสมรรถภาพทางกายหรือยกระดับขีดความสามารถ ก็คงไม่พอแน่นอนครับดังนั้นผมจึงคิดจะเริ่มจากด้านอื่น” หลินชีเยี่ยเงียบชั่วครู่ แล้วพูดต่อ “จริงๆ แล้วระหว่างทางมาที่นี่ พวกเราไ
